stergiosface

του Στέργιου Κατηχωρίτη

Αρχιτέκτονα Μηχανικού – Πολεοδόμου

Δρ. Κοινωνιολογίας

τ. Νομάρχη Αχαΐας

kameni giΗ ασκούμενη πολιτική και τα αποκαΐδια της.

χελώνα

Είναι αλήθεια ότι οι σχεδιαζόμενες πρόωρες εκλογές για τον Οκτώβρη του 2009, για φυγή προς τα εμπρός από τα «Χριστοφορικά» και τη δαγκάνα της ΖΙΜΕΝΣ (όπως στις αρχές του καλοκαιριού με το κλείσιμο της βουλής που «βόλεψε» όλο το πολιτικό προσωπικό), ύστερα από την πυρπόληση της Αττικής οι εκλογές απομακρύνονται σίγουρα.

Άλλωστε θα ήταν μια κομική και κακόγουστη επανάληψη του σεναρίου του 2007!

Από την άλλη πλευρά, το υποσυνείδητο του συλλογικού διανοούμενου, τώρα αναμένει τον Καραμανλή στα εγκαίνεια της Δ.Ε.Θ. με διάθεση άγριου σπαραγμού, ύστερα από την ατυχέστατη περσινή εμφάνιση.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δια του Αρχηγού του Γ.Π. ζητά και πιέζει για εκλογές έχοντας διαμορφώσει την πεποίθηση, όπως ο ίδιος είπε στο Εθνικό Συμβούλιο, ότι «πάμε για μεγάλη νίκη στις εκλογές όποτε και αν γίνουν» και ότι «ήρθε η ώρα για τη νέα αλλαγή η οποία γίνεται εθνική επιταγή, όλοι οι έλληνες απαιτούν αλλαγή για να γίνει καλύτερη η ζωή μας ……»

Είναι γεγονός ότι, η Νέα Δημοκρατία και ο Κος Καραμανλής, έχουν επιλέξει ως πολιτική πρακτική, τον συνεχή αιφνιδιασμό, αντί του δημοκρατικού διαλόγου και της επίλυσης προβλημάτων μέσω της κατανόησης των αναγκαιοτήτων και γιατί όχι; και της συναίνεσης επί βασικών θεμάτων, εφόσον τούτο επιττάσει το συμφέρον της χώρας.

Όμως, με το συνεχή αιφνιδιασμό όπως το 2007, επιτυγχάνει μεν να τρέχει μπροστά στην επικαιρότητα, αλλά αφήνει ή κουκουλώνει πίσω του ακάλυπτα και αναπάντητα τόσα γιατί!

Στην προκειμένη περίπτωση έχει αφήσει πίσω του στάχτες και πολιτικά αποκαΐδια, τώρα πια δεν έχει τίποτα άλλο τα κάψει εκτός από τις ίδιες τις πόλεις.

Πρόλαβε όμως διά του αρμόδιου υπουργού του να μας αναγγείλει ότι θα αναθέσει σε τέσσερις εργολάβους το έργο της αναδάσωσης ……… με ότι σημαίνει αυτό.

Εμείς όμως, οι εξαπατημένοι πολίτες, θα επιμείνουμε να ξεσκαλίζουμε τα νέα αττικά αποκαΐδια αρνούμενοι τα επικοινωνιακά τεχνάσματα του τύπου «ποιός θα θυμάτε ….. .. τις πυρκαγιές του 2007, τους κουμπάρους, τα δομημένα, τη Ζαχοπουλιάδα, τα Βατοπεδινά, τον Παυλίδη, το Χριστοφοράκο, το κόλπο με το κλείσιμο της Βουλής και τόσα άλλα; ….» κι όμως θα θυμόμαστε!

Εδώ και καιρό η αντιπολίτευση έχει καταγγείλει την κυβερνητική ανικανότητα για τα ολοκαυτώματα παλαιά και νέα, ενώ αντίθετα η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι όλα έγιναν άψογα και ότι υπάρχουν μόνο διοικητικές ευθύνες και τίποτα άλλο.

Όμως εδώ, τίθεται το ερώτημα, για το πως διαχωρίζει και πως κατανέμει τις ευθύνες ανάμεσα στο υπηρεσιακό – διοικητικό και το κυβερνητικό – πολιτικό η Νέα Δημοκρατία;

Σε παλαιότερες συνθήκες η οργάνωση γινόταν απλούστερα και αποτελεσματικά. Οι Νομαρχίες και οι Περιφέρειες σε αμφίδρομοι σχέση με τους οικίους Δήμους, ήδη από τις αρχές κάθε χρόνου, έκαναν έναν αρχικό αντιπυρικό σχεδιασμό με μία μορφή εξομοιτικών πιθανών σεναρίων ώστε να καθορισθούν οι αναγκαίες διατάξεις και δράσεις ανθρώπων και μηχανημάτων. Ακολουθούσαν δε στη συνέχεια οι συνενοήσεις με τα συναρμόδια υπουργεία για την έγκαιρη οικονομική κάλυψη των απαιτουμένων κονδυλίων.

Στις νέες όμως συνθήκες υπό την λογική του κοματικού – πελατειακού Νεοδημοκρατικού κράτους τα πράγματα έχουν αποκτήσει διαφορετική δομή, οργάνωση και σημασία. Ότι ήταν απλό και αυτονόητο παλαιότερα, σήμερα εμπλέκεται στους κομματικούς ανταγωνισμούς και τις επικοινωνιακές σκοπιμότητες. Από το Μάρτιο ο ίδιος ο πρωθυπουργός ανακοίνωνε ότι οι μηχανισμοί πυροπροστασίας θα λειτουργήσουν νωρίτερα – αρτιότερα και αποτελεσματικότερα.

Όμως αποδείχθηκε ότι απλά εκτόξευε κορώνες για να δημιουργεί μία καλή εικόνα στην κοινή γνώμη και τίποτα άλλο, αφού η εικονική πραγματικότητα έχει πλέον υποκατασταστήσει την πολιτική πράξη και ουσία. Έτσι λοιπόν βλέπουμε ότι το πρόβλημα ξεκινά από την κορυφή της πυραμίδας.

Όμως η δημιουργηθείσα κρίση έχει και άλλες πλευρές τόσο το 2007 όσο και τώρα, όπως:

  • Μεταξύ των ιθυνόντων του πυροσβεστικού σώματος και της πολιτικής προστασίας υποβόσκει μία σοβαρή αντιπαλότητα με όλα τα χαρακτηριστικά ενός ακήρυχτου πολέμου.
  • Τα προεκλογικά παιχνίδια, οι πιέσεις και οι σκοπιμότητες κατείφθηναν τους προσανατολισμούς και τις προτεραιότητες των πυροσβεστικών δράσεων.
  • Διάφοροι πολιτικοί και αυτοδιοικητικοί μεγαλοπαράγοντες για λόγους ρουσφετολογίας απαιτούσαν την κατά προτεραιότητα επέμβαση για άμεση κατάσβεση πυρκαγιάς με μεγαλύτερα μέσα και δυνάμεις στο νομό τους, έναντι άλλων περιοχών με μεγαλύτερες φωτιές και με περισσότερα μέτωπα.
  • Τα περιβόητα «σημειώματα» προτεραιοτήτων των παραγόντων, έδιναν και έπαιρναν, και προσδιόριζαν υποσχετικές υπηρεσιακές ενελίξεις ενώ αντίστοιχα οι πυθαρχούντες, αφού έτσι εμπαίδωναν το αίσθημα καλής σταδιοδρομίας, λειτουργούσαν επιλεκτικά.
  • Διάφοροι κύκλοι προσωπικών ενδιαφερόντων σε συνοδίες βουλευτών και κοματικές «ομάδες» στο εσωτερικό της κυβερνητικής παράταξης αλληλοανταγωνίζοντο για δύναμη και εξυπηρέτηση συμφερόντων.
  • Διάφορες επίσης κοματικές «ομάδες» ή και άτομα, ασκούσαν επιρροή και επέβαλλαν τις δικές τους απόψεις στους συντονιστές των πυροσβεστικών επιχειρήσεων σε σχέση με προτεραιότητες, χρήσεις υλικών κ.λ.π. βρίσκοντας έτσι μία ιδανική ευκαιρία προβολής κοματικής ισχύος και επίδειξης ενδιαφέροντος που θα καταγρφόταν θετικά από τους συντοπίτες τους με την προσδοκία να το πιστωθούν θετικά σε κοματικές ή άλλες εκλογικές διαδικασίες.

Τέλος εκτός από αυτές τις επιχειρησιακού τύπου αρρυθμίες η κυβέρνηση της Ν.Δ. φάνηκε δέσμια και ανίκανη απέναντι στα οργανωμένα συμφέροντα που προωθούν πολιτικές καταστροφής του φυσικού μας πλούτου με το κάψιμο των δασών.

Είναι φανερό ότι οι γεννεσιουργές αιτίες για τα καλοκαιρινά «μπουρλότα 2007 και 2009» των ελληνικών δασών υπήρξε η πρόταση για την αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος, που κατά προεκλογική εξαγγελία του 2007 προτίθεται να την επαναφέρει ατόφια προς ψήφιση. Η αναθεώρηση αυτή στην πραγματικότητα και ουσιαστικά «παρότρινε» και «έκλεινε το μάτι» για τη δημιουργία τετελεσμένων συνθηκών οικοπεδοποίησης μη αναστρέψιμων μετά την ψήφισή του.

Για τη Νεοφιλελεύθερη πολιτική κατά την έννοια του αναθεωρηταίου κειμένου «Δάσος μπορεί να υπάρχει μόνο εφόσον το επιτρέπει ο χωροταξικός και πολεοδομικός σχεδιασμός» άν δεν το επιτρέπει ή έχουν υπάρξει ενδιαφέρουσες επενδυτικές προτάσεις τότε προφανώς τα σχέδια αλλάζουν (ο υπουργός αποφασίζει) και το δάσος πρέπει να εξαφανισθεί, έτσι απλά, σεμνά, ταπεινά και αντισυνταγματικά.

Άκρως αποκαλυπτική και επισφραγισμένη η αντίληψη αυτή προκύπτει από τη δήλωση του υπουργού ανάπτυξης «θέλουμε μία πολιτική προστασίας του περιβάλλοντος φιλική προς τις επενδύσεις», που ευθυγραμίζεται με το ότι το 2007 η προστασία του καζίνου ΜΟΝ ΠΑΡΝΕΣ και του περίγυρού του (που προστατεύτηκε και διεσώθει ακέραιο) είναι κατά πολύ σημαντικότερη από το ελατόδασος της Πάρνηθας που ατυχώς δεν διεσώθει.

Αυτή είναι η πολιτική της θεοποίησης του κέρδους.

Είναι η πολιτική που με τις μαζικές απολύσεις των συμβασιούχων δασοπυροσβεστών, άφησε απροστάτευτα τα δάση.

Είναι η πολιτική που έχει αφήσει ασυντήρητο το δίκυο της ΔΕΗ, στα πλαίσια της προοπτικής της ιδιωτικοποίησης, επικίνδυνο και κάθε στιγμή, δυνατόν να λειτουργήσει ως εμπριστική βόμβα.

Είναι η πολιτική που έχει καταδικάσει τους δήμους στην οικονομική δυσπραγία ώστε να μην μπορούν να διαθέσουν και να προσφέρουν καμία βοήθεια ή έστω να έχουν σε ετοιμότητα κάποια δημοτικά πυροσβεστικά οχήματα.

Είναι η πολιτική των άθλιων περικοπών, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων που άφησε πίσω της νεκρούς πιλότους, καμένους πολίτες και συμβασιούχους δασοπυροσβέστες, κατεστραμένες περιουσίες, καμμένα σπίτια και καμμένα χωριά.

Χάριν όμως της συγκυρίας και μετά τα μπουρλότα (2007, 2009) είναι αναγκαίο να θυμηθούμε τι έλεγε προεκλογικά το πρόγραμμα της Ν.Δ. για το περιβάλλον και τι τελικά έγινε. Ένα πρόγραμμα που παρουσιάστηκε τον Ιανουάριο του 2004 «ως ρεαλιστικό ελληνικό όραμα» και 5 χρόνια μετά είναι στο συρτάρι.

Έλεγαν λοιπόν:

Δασικό και ορεινό περιβάλλον

Έλεγαν: «Προβλέπουμε: κατάρτιση του Δασολογίου και Δασικού Κτηματολογίου, εντατικοποίηση των μέτρων πυροπροστασίας, επανακαθορισμό των ορίων των Εθνικών Δρυμών και καθιέρωση νέων»

Έκαναν: Η κατάρτιση του Δασολογίου υποκαταστάθηκε από μία άθλια και άχρηστη «Οριοθέτηση Δασών» της Κτηματολόγιο Α.Ε., που δεν καταγράφει τις καμένες και αναδασωτέες εκτάσεις.

Προστασία φυσικού περιβάλλοντος

Έλεγαν: «Επεξεργασία ολοκληρωμένου σχεδίου διολικησης των προστατευόμενων περιοχών, με έμφαση στο ιδιοκτησιακό ζήτημα και στα οφέλη – κίνητρα στον ντόπιο πληθυσμό»

Έκαναν: Απολύτως τίποτα σύγχρονο δεν έχει γίνει, ενώ ανέτρεψε και κάθε λειτουργικό παλιό.

Ατμοσφαιρική ρύπανση

Έλεγαν: Από το Πρόγραμμά μας προβλέπεται εναρμόνιση και συμμόρφωση προς τις ευρωπαϊκές οδηγίες. Δημιουργία χώρων πρασίνου στα αστικά κέντρα και στο περιαστικό περιβάλλον».

Έκαναν: Ο κατά κεφαλήν μέσος όρος εκπομπών ρύπων είναι τώρα υψηλότερος από ποτέ άλωτε.

Διαχείρηση στερεών αποβλήτων

Έλεγαν: «Εφαρμογή συστήματος ολοκληρωμένης διαχείρισης των αστικών αποβλήτων. Λήψη μέτρων για την ουσιαστική μείωση των στερεών αποβλήτων. Αποκατάσταση των ανεξέλεγκτων χώρων διάθεσης αποβλήτων»

‘Εκαναν: Η Ν. Δ. συνεχίζει, με διάτρητη επιστημονική τεκμηρίωση, την προώθηση της ταφής των σκουπιδιών, με μαζική κατασκευή ΧΥΤΑ.

Υδατικού πόροι

Έλεγαν: «Αξιοποίηση του Εθνικού Φορέα Διαχείρισης Υδατικών Πόρων, έργο του οποίου είναι η εφαρμογή ολοκληρωμένου προγράμματος ορθολογικής διαχείρησης, προστασίας και αξιοποίησης των υδατικών πόρων. Αυστηρές προδιαγραφές για νέες γεωτρήσεις καί έλεγχος των αντλήσεων»

‘Εκαναν: Δεν υπάρχει ολοκληρωμένο πρόγραμμα ορθολογικής διαχείρησης και όλα έχουν λιμνάσει.

Ενέργεια και κλίμα

Έλεγαν: «Η Ν. Δ. ασπάζεται και ενσωματώνει στο πρεόγραμμάτης για το περιβάλλον τις διεθνώς παραδεδεγμένες αρχές περιβαλλοντικής πολιτικής. Βασική αρχή, η διασφάλιση της συμμετοχής του πολίτη στη διαμόρφωση και εφαρμογή στην πράξη των περιβαλλοντικών μέτρων».

Έκαναν: Το Νομοθέτημά της (ο Ν. 3468/2006) απέχει πολύ από το να είναι αυτό που χρειάζεται η χώρα και απαιτεί η Ε.Ε. καλύπτει όμως τα συμνφέροντα των ημετέρων.

Η Ν.Δ. σήμερα πάνω στις πολιτικές στάχτες και τα αποκαΐδια κομπάζει αυτοθαυμαζόμενη για το δήθεν έργο της κι’ όλα τούτα, μέχρι να έρθει η λήθη, να ολοκληρωθούν οι πολιτικές κερδοσκοπίες και να ακολουθήσουν με τη σειρά τους οι οικοπεδοφαγικές ορέξεις. Κατά τα άλλα μένει μόνο ένα επικοινωνιακό έργο μιας φανταστικής πραγματικότητας.

Στο κάτω – κάτω τα μπουρλότα βοηθούν να ξεχαστούν επίκαιρα επικίνδυνα και ενοχλητικά θέματα.

Advertisements