ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ το ΕΛΛΗΝΙΚΟ «ΕΛ ΝΤΟΡΑΝΤΟ» των ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ…

Η δειλή… μοιραία, άβουλη Ελληνική Ηγεσία…

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ το ΕΛΛΗΝΙΚΟ

«ΕΛ ΝΤΟΡΑΝΤΟ» των ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ…

…πρέπει να υιοθετήσει το παμπάλαιο Ελληνικό «Ο ΤΟΛΜΩΝ ΝΙΚΑ»

Πετρέλαιο και αέριο στην Ελλάδα????

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Το ερώτημα για τους υδρογονάνθρακες στην Ελλάδα έγινε της μόδας λίγο πριν από την πτώση της Χούντας – όταν στα θαλάσσια ύδατα νότια της Καβάλας και στην ευρύτερη περιοχή της επισημάνθηκε για πρώτη φορά το πετρέλαιο, που μετά ταύτα έδωσε τον ΠΡΙΝΟ της ΚΑΒΑΛΑΣ και την εκμετάλλευσή του από την «Denison Company» που κρατά (από άλλες εταιρείες) μέχρι τώρα.

Έκτοτε αναρίθμητες φορές μπήκε το ερώτημα εάν η Ελλάδα διαθέτει υδρογονάνθρακες και αν ναι τότε που και ποιους ακριβώς;;;

Στο ερώτημα έχουν δοθεί επανειλημμένα ποικίλες αποκρίσεις, ενώ όλοι πια έχουν την πεποίθηση και γνωρίζουν, ότι ορισμένες περιοχές της χώρας είναι πετρελαιο-πιθανές και αεριο-πιθανές σε περίπτωση επιτυχούς εκμετάλλευσής τους θα μπορούσαν να αντιμετωπισθούν πολλά από τα προβλήματα της Οικονομίας και της Απασχόλησης του σήμερα και του αύριο από τους υδρογονάνθρακες (πετρέλαιο-αέριο κλπ.), που βρίσκονται μέσα στη γη ή κάτω από την θάλασσα της Ελλάδος.

Βέβαια, το πόσο αξίζει το πετρέλαιο και το αέριο, που βρίσκονται κάτω από ελληνικό έδαφος – σε γη και θάλασσα – κανένας δεν ξέρει. Αλλά η εκτίμηση φτάνει ως και τα 200 δισ. ευρώ!

Δηλαδή ενώ δεν το υποψιαζόμαστε μέχρι τώρα, βρισκόμαστε σε ενεργειακή γειτονιά, κρίνοντας από το τόξο αερίου, που κάποιοι διαβλέπουν να εκτείνεται – πέρα από τις περιοχές του Ιονίου μέχρι Αδριατικής – από την Κύπρο προς την Αίγυπτο και το Ισραήλ, ανεβαίνοντας μέσα από τα νερά νότια της Κρήτης προς το Ιόνιο και την Αδριατική.

Από την άλλη πλευρά, η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα είναι ουραγός στις έρευνες – σεισμικές ή άλλες – όχι μόνο στο Αιγαίο, που εξαιτίας της γειτονικής Τουρκίας και των απειλών της (ίδε casus belli) έχουν παγώσει οι παντός είδους δραστηριότητες γύρω στους υδρογονάνθρακες – αλλά και σε άλλες περιοχές όπως π.χ. στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, όπου το πρόβλημα των ΑΟΖ των γειτονευουσών κρατών είναι ιδιαίτερα επίκαιρο και καυτό λόγω τη πολύ μεγάλης σημασίας που σήμερα έχουν οι υδρογονάνθρακες, αλλά και των τεραστίων ποσοτήτων, περί των οποίων γίνεται λόγος ότι ενυπάρχουν στα έγκατα των θαλασσίων περιοχών των κρατών της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Για να προκηρυχθεί όμως ο σχετικός διαγωνισμός (που καθυστέρησε για χρόνια εντελώς αδικαιολόγητα), που πριν λίγο καιρό προσείλκυσε οκτώ «top» εταιρείες, χρειάστηκαν λεπτοί χειρισμοί, αφού ο σχετικός χάρτης, που καλύπτει 220.000 τετραγωνικά μίλια από το Ιόνιο έως την Κρήτη, συμπίπτει ουσιαστικά με τα όρια της Ελληνικής ΑΟΖ – η οποία λόγω ελληνικής δειλίας δεν έχει κηρυχθεί – από εκείνη την πλευρά.

Η «εύφλεκτη» ζώνη από το Καλπάκι έως το Καστελλόριζο

Οι επιφυλάξεις των διπλωματών, τα τουρκικά εμπόδια και η δύσκολη χάραξη της Ελληνικής ΑΟΖ

Έχει η Ελλάδα πετρέλαιο και αέριο; Ποια είναι η αλήθεια για ένα θέμα που ήρθε με ιδιαίτερη σφοδρότητα για πρώτη φορά στην επιφάνεια τα χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση;

Την απάντηση έχει το Εθνικό Αρχείο Υδρογονανθράκων. Μια λεπτομερής απόρρητη καταγραφή όλων των ερευνών, που έχουν γίνει στην Ελληνική επικράτεια. Το είχαν τα ΕΛΠΕ.

Το 2010, ενώ η Ελλάδα ζει στους ρυθμούς του Μνημονίου, το Εθνικό Αρχείο Υδρογονανθράκων περνάει στο ΥΠΕΚΑ. Η διαδικασία χρειάζεται τρεις μήνες. Το Αρχείο, που είναι συγκροτημένο από την παλαιά ΔΕΠ, τη Δημόσια Επιχείρηση Πετρελαίου, βρίσκεται διπλοκλειδωμένο σε ένα κτίριο στο Μαρούσι.

Το Υπουργείο Ενέργειας, προκειμένου να ξεκινήσει πάλι την επανα-ενασχόλησή του με τις έρευνες, χρειάστηκε να κινηθεί με ορισμένες βασικές κατευθυντήριες αρχές.

Αυτές ήταν σε δύο κατευθύνσεις:

Κατεύθυνση πρώτη: Ομάδα εμπειρογνωμόνων, αξιοποιώντας τα στοιχεία του Εθνικού Αρχείου Υδρογονανθράκων, προσδιορίζει τρία οικόπεδα ερευνών για να προσκαλέσει απευθείας πετρελαϊκές εταιρείες σε διαγωνισμό. Τα οικόπεδα είναι στον Πατραϊκό Κόλπο, στο Κατάκολο της Ηλείας-Πελοποννήσου και στα Γιάννινα.

Τα οικόπεδα θεωρήθηκαν πολλά υποσχόμενα. Το Καλπάκι, ας πούμε, στα Γιάννινα, είναι κοντά στα σύνορα με την Αλβανία.

Οι Αλβανοί έχουν βρει αέριο στο Δελβινάκι. Πρόκειται για εξαιρετικά πλούσιο κοίτασμα, 50 χιλιόμετρα βόρεια από τα σύνορά μας. Μάλιστα οι ειδικοί λένε ότι δεν αποκλείεται «οι Αλβανοί να τραβούν αέριο από εμάς – τόσο εκτεταμένο είναι το κοίτασμα, που φθάνει κάτω από την Ελλάδα».

Κατεύθυνση δεύτερη: Οι σεισμικές έρευνες.

Είναι οι μόνες τις οποίες αναγνωρίζουν οι πετρελαϊκές εταιρείες, που είναι παγερά αδιάφορες σε ευρήματα από δορυφόρο ή άλλες μεθόδους. Ένα καράβι, όπως τα Τουρκικά «Σισμίκ» και «Πίρι Ρέις», ποντίζει καλώδια και προκαλεί μικρο- εκρήξεις. Στη συνέχεια καταγράφει ηλεκτρονικά τα σήματα από τα ωστικά κύματα. Από τη συμπεριφορά τους εκτιμάται η ύπαρξη κοιτάσματος, αν αυτό περιλαμβάνει αέριο ή πετρέλαιο και το μέγεθός του. Η Ελλάδα, σε αντίθεση με την Ιταλία, την Τουρκία ή ακόμη και την Αλβανία όπως φαίνεται από τους σχετικούς χάρτες, διακρίνεται για τη σχεδόν απόλυτη ανυπαρξία σεισμικών ερευνών.

Μόλις πρόσφατα η Ελληνική Κυβέρνηση αποφασίζει να προκαλέσει διαγωνισμό για σεισμικές έρευνες στη θαλάσσια περιοχή, που ξεκινάει από το Ιόνιο και καταλήγει νότια της Κρήτης.

Η υποψία είναι ότι υπάρχει γεωλογικό τόξο αερίου, που εκτείνεται από την Κύπρο προς την Αίγυπτο και το Ισραήλ περνώντας από Κρήτη και «κλείνει» προς Ιόνιο και Αδριατική. Μόνο που υπάρχει ένα «θεματάκι». Ο προσδιορισμός θαλάσσιας περιοχής για σεισμική καταγραφή ισοδυναμεί με κήρυξη ΑΟΖ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη), την οποία όπως έχει αποδείξει η Ελληνική συμπεριφορά, η δειλή… μοιραία… και άβουλη Ελληνική Ηγεσία φοβάται και αποφεύγει όπως «ο διάολος το λιβάνι».

Η κήρυξη Ελληνικής ΑΟΖ στο Αιγαίο είναι από τα σημεία τριβής με την Τουρκία.

Μάλιστα η συμπερίληψη του Καστελόριζου, που θα έχει ως αποτέλεσμα τη συνένωση των ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου, είναι – σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις Ελλήνων και Ξένων Παραγόντων – κόκκινη γραμμή για την Άγκυρα, που πολλοί αναμένουν – ανάμεσα σε αυτούς και η Κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου – ότι αν τούτο συμβεί η Τουρκία θα αναλάβει δράση.

Όπως πάντα στο Διεθνές Δίκαιο και τη Διπλωματία, υπάρχουν συγκοινωνούντα δοχεία.

Το πώς θα ορίσει κανείς την ΑΟΖ προς Δυσμάς ή προς Νότον, στην κατεύθυνση της Αιγύπτου, επηρεάζει το τι θα γίνει στο Αιγαίο.

Κοινώς, οι Τούρκοι βλέπουν τι κάνουμε αλλού και κρίνουν τι θα κάνουμε στο Αιγαίο – όπου, ούτως ή άλλως, υπάρχει το θέμα της Υφαλοκρηπίδας και των Χωρικών Υδάτων από τα οποία εξαρτάται η χάραξη ΑΟΖ.

Εμείς θέλουμε δώδεκα ναυτικά μίλια, που δεν τολμούμε να κηρύξουμε και οι Τούρκοι μας αναγνωρίζουν έξι – τα γνωστά.

Αυτός είναι ο λόγος που το καλοκαίρι του 2011 συγκλήθηκε τριπλή Υπουργική Σύσκεψη. Οικοδεσπότης, για συμβολικούς λόγους, είναι το ΥΠΕΞ. Στο τραπέζι οι τότε Υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας Σταύρος Λαμπρινίδης και Πάνος Μπεγλίτης, ο Υπουργός ΠΕΚΑ Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο Υφυπουργός Γιάννης Μανιάτης (που λέγεται ότι εξασαφάλισε τη θετική σύμφωνη γνώμη του Προέδρου της Δημοκρατίας) και καμιά τριανταριά Υπηρεσιακοί.

Το ΥΠΕΚΑ θέλει τη συνδρομή του ΥΠΕΞ αλλά και τους χάρτες της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού για τη χάραξη της περιοχής από Ιόνιο προς Κρήτη, όπου θα γίνουν οι σεισμικές έρευνες.

Λαμπρινίδης και Μπεγλίτης είναι βλοσυροί και λένε στον Μανιάτη να προσέχει. Αλλά οι επιφυλάξεις των Υπουργείων Εξωτερικών και Άμυνας έχουν «πλευροκοπηθεί» στην πράξη.

Ο υδρογραφικός χάρτης καλύπτει 220 χιλιάδες τετραγωνικά μίλια και ουσιαστικά συμπίπτει με την Ελληνική ΑΟΖ προς Δυσμάς.

Οι απαισιόδοξοι λένε ότι, παρά την προσοχή που επιδείχθηκε στην περιοχή νότια της Κρήτης, «οι Αιγύπτιοι θα αντιδράσουν και θα βρούμε τον μπελά μας». Αλλά ο θαλάσσιος δρόμος για την προκήρυξη διαγωνισμού έχει ανοίξει με πρωτοβουλία και αγωνιώδη προσπάθεια των ειδικών Ελλήνων και μη επιστημόνων, που επιμένουν ότι όλα είναι κατορθωτά και δεν υπάρχουν οι κίνδυνοι που φοβούνται οι «Ενδοτικοί κι περιδεείς Πολιτικοί» του «Κατευνασμού πάση θυσία» με την Τουρκία.

Πιθανή ύπαρξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων νοτίως της Κρήτης (Ι)

Σύμφωνα με τον Αντώνη Φώσκολο στη Νότια Κρήτη υπάρχουν δύο μεγάλες περιοχές, που πρέπει να έχουν μεγάλα αποθέματα υδρογονανθράκων.

Η μία περιοχή είναι η Λεκάνη του Ηρόδοτου, η οποία είναι υπόλειμμα της Τηθύος Θάλασσας, και η άλλη η Μεσογειακή Ράχη (Εικόνα 1).

Η Μεσογειακή Ράχη είναι δημιούργημα της σύγκρουσης των δύο λιθοσφαιρικών πλακών, της Ευρωπαϊκής-Αιγιακής με την Αφρικανική.

Σε ολόκληρο τον κόσμο, όπου υπάρχουν τέτοιες συνθήκες (convergingplates) δημιουργούνται κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Άρα και νοτίως της Κρήτης πρέπει να έχουμε κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

Εντός της Μεσογειακής Ράχης, που έχει έκταση 80.000 km² (2/3 της χερσαίας Ελλάδας) έχουμε δύο δείκτες, που προδίδουν την ύπαρξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.

Ο πρώτος δείκτης είναι τα άφθονα λασποηφαίστεια και ο δεύτερος η ύπαρξη των πρισμάτων επαύξησης.

Σε ολόκληρο τον κόσμο, όπου υπάρχουν ενεργά λασποηφαίστεια απαντώνται και κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

Παραδείγματος χάρη, Κασπία (Αζερμπαϊτζάν – Ιράν), Μαύρη Θάλασσα (Ρουμανία – Τουρκία – Ρωσία), Νοτιοανατολική Μεσόγειος (Τουρκία – Κύπρος – Αίγυπτος).

Κάτω από την Κρήτη υπάρχουν πάνω από εξήντα ενεργά λασποηφαίστεια, τα οποία εκλύουν μεθάνιο για περισσότερο από ένα εκατομμύριο χρόνια, δηλαδή για περισσότερο από το ήμισυ της Τεταρτογενούς περιόδου.

Μέρος του μεθανίου διαφεύγει στην ατμόσφαιρα, ενώ άλλο μέρος του παραμένει στον πυθμένα της θάλασσας υπό μορφή στερεοποιημένου πάγου και αποκαλείται υδρίτης.

Οι Υδρίτες της Ελληνικής ΑΟΖ

Εντός της Ελληνικής ΑΟΖ τα αποθέματα των υδριτών υπερβαίνουν τα 300 δισεκατομμύρια m³, που αντιστοιχούν με 51 τρισεκατομμύρια m³ φυσικού αερίου.

Αυτά τα αποθέματα αποκαλούνται «μη συμβατικά», διότι η εκμετάλλευσή τους προς το παρόν δεν είναι δυνατή.

Γεωχημικές αναλύσεις των φυσαλίδων απέδειξαν, ότι η προέλευσή τους είναι καταγεννετική, ήτοι προέρχεται από την πυρολυτική διάσπαση ενώσεων του αργού πετρελαίου. Επειδή αυτή η διάσπαση λαμβάνει χώρα στους 180 βαθμούς Κελσίου και επειδή η θερμοκρασία αυτή απαντάται σε βάθος 5.000 έως 5.500 μέτρων, καθίσταται φανερό ότι υπάρχουν κοιτάσματα αργού πετρελαίου σε βάθος 5 χιλιομέτρων από τον πυθμένα της θάλασσας, ήτοι περίπου 3 χιλιομέτρων κάτω από τους εβαπορίτες (Εικόνα 2).

Άρα υπάρχουν κοιτάσματα αργού πετρελαίου και πολύ πιθανόν πολύ μεγάλα κοιτάσματα, για να δικαιολογηθεί –πέραν της πολύ μεγάλης διαφυγούσας ποσότητας μεθανίου στην ατμόσφαιρα– η εναπομένουσα κολοσσιαία ποσότητα των υδριτών. Άρα τα ενεργά λασποηφαίστεια είναι αδιάψευστος μάρτυς της ύπαρξης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.

Πέραν όλων όσων προαναφέρθηκαν, η ύπαρξη πρισμάτων επαύξησης είναι δείκτης ύπαρξης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, δεδομένου ότι, σε ολόκληρο τον κόσμο, όπου υπάρχουν πρίσματα επαύξησης –παραδείγματος χάρη, Barbados (Καραϊβική), WestTimor (Ινδονησία), Irrawady – Andaman (Μιανμάρ – Ταϊλάνδη), Makran (Πακιστάν)– απαντώνται μεγάλα κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

Μετά τα πιο πάνω σύμφωνα με τους επιστήμονες η Κρήτη, η οποία έχει σε μήκος 1.200 χιλιομέτρων εκατοντάδες πρισμάτων επαύξησης, δεν μπορεί να μην έχει κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

Υπάρχει μια σειρά από γεωλογικές και γεωχημικές ενδείξεις, οι οποίες μας προτρέπουν αβίαστα να πούμε ότι νοτίως της Κρήτης υπάρχουν κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

Πέραν τούτων, μελέτες από το Πανεπιστήμιο Πατρών, της ομάδας του καθηγητή Ζεληλίδη, προσδιόρισαν και τις τοποθεσίες της ύπαρξης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων (Εικόνα 3). Αυτές είναι:

α) η περιοχή μεταξύ Γαύδου και Σφακίων,

β) η περιοχή νοτίως της Γαύδου και της ελληνικής Τάφρου,

γ) η περιοχή μεταξύ Τυμπακίου και Ιεράπετρας,

δ) η περιοχή μεταξύ της Τάφρου του Πλινίου και της Τάφρου του Στράβωνα,

ε) η περιοχή ανατολικά της Ιτάνου,

στ) η περιοχή κοντά στο πεδίο των λασποηφαιστείων Olimpi και

ζ) η Πεδιάδα της Μεσσαράς.

Η Λεκάνη νοτίως της Κρήτης που περιλαμβάνει το Λιβυκό Πέλαγος θεωρείται γεωλογικά, με βάση τις γεωφυσικές μελέτες που έγιναν από την PetroleumGeoservices (PGS), πολύ παρεμφερής με τη Λεκάνη της Λεβαντίνης. Επειδή η Λεκάνη της Λεβαντίνης έχει εκτιμηθεί από τη Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ ότι έχει 3,45 τρισεκατομμύρια m³ φυσικού αερίου και 1,7 δισεκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου, θεωρείται ότι μια τέτοια ποσότητα θα πρέπει να υπάρχει κάτω από την Κρήτη, δεδομένου ότι η έκταση της Μεσογειακής Ράχης είναι διπλάσια από τη Λεκάνη της Λεβαντίνης και δεδομένης της πιθανής ύπαρξης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.

Το ελληνικό τμήμα της Λεκάνης του Ηρόδοτου θεωρείται από τη γαλλική επιστημονική ομάδα της BEICIP/FRANLAB, που είναι και σύμβουλοι του ΥΠΕΚΑ, ότι μπορεί να έχει έως και 2,5 τρισεκατομμύρια m3 φυσικού αερίου.

Εν κατακλείδι, κάτω από την Κρήτη το άθροισμα των πολύ πιθανών κοιτασμάτων φυσικού αερίου ανέρχεται σε 6 τρισεκατομμύρια m3 και των υγρών υδρογονανθράκων σε 1,7 δισεκατομμύρια βαρέλια. Τα 6 τρισεκατομμύρια m3 φυσικού αερίου εκπεφρασμένα σε ισοδύναμα βαρέλια πετρελαίου (1 βαρέλι = 155,373 φυσικού αερίου) ανέρχονται σε 38,64 δισεκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου. Κι αν προσθέσουμε και τα 1,7 δισεκατομμύρια βαρέλια, τότε τα πιθανά αποθέματα της Κρήτης εκπεφρασμένα σε ισοδύναμα βαρέλια αργού πετρελαίου υπερβαίνουν τα 40 δισεκατομμύρια.

Η ύπαρξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων κάτω από την Κρήτη επιβεβαιώνεται όχι μόνο από το ενδιαφέρον που έδειξαν με τη συμμετοχή τους οχτώ πολύ μεγάλες εταιρείες γεωφυσικών ερευνών στο διαγωνισμό του ΥΠΕΚΑ, που έληξε στις 2 Μαρτίου του 2012, αλλά και από το γεγονός ότι τρεις εταιρείες γεωφυσικών ερευνών, οι TGS-NOPEC, CGGVERITAS και SPECTRUMGEOSERVICES, που έχουν κάνει γεωφυσικές έρευνες κάτω από την Κρήτη μεταξύ των ετών 2002 και 2009, συμμετέχουν στο διαγωνισμό. Αν από τις γεωφυσικές έρευνες που έκαναν αυτές οι τρεις εταιρείες δεν έβρισκαν τίποτε το ενδιαφέρον, θα συμμετείχαν στο διαγωνισμό, γνωρίζοντας ότι η έρευνα στοιχίζει πάνω από 60 εκατ. δολάρια;;;

Και επειδή πιστεύουν ότι τα έξοδά τους θα υπερκαλυφθούν από τις πωλήσεις των γεωφυσικών δεδομένων σε πολύ μεγάλες πετρελαϊκές εται­ρείες, πρέπει να πιστεύουμε ακράδαντα ότι κάτω από την Κρήτη δεν κρύβονται κοιτάσματα τύπου Κατάκολου (17 εκατομμύρια βαρέλια) ή Πατραϊκού Κόλπου (200 εκατομμύρια βαρέλια), αλλά πολύ μεγαλύτερα  κοιτάσματα.

Οι Έλληνες Επιστήμονες και τα πεδία υδρογονανθράκων (ΙΙ)

Σύμφωνα με εργασίες Ελλήνων – αλλά και Ξένων – Επιστημόνων, η ανάλυση για πιθανά πεδία υδρογονανθράκων γίνεται σε δύο περιοχές, γιατί έχουν διαφορετική γεωλογική εξέλιξη:

α) Το βόρειο τμήμα, από τη Ζάκυνθο μέχρι τα Διαπόντια νησιά (Απούλια πλατφόρμα κ.α.) και

β) το νότιο και ανατολικό τμήμα από τη Ζάκυνθο μέχρι την Κύπρο (Μεσογειακή Ράχη κ.α.).

Για το βόρειο τμήμα γνωρίζουμε ότι η Απούλια πλατφόρμα μελετήθηκε στην Ιταλία και στην Αλβανία, όπου και εντοπίστηκαν σημαντικά κοιτάσματα υγρών και αέριων υδρογονανθράκων, που συνδέονται, είτε με τη γεωλογική ακολουθία του Μεσοζωικού, είτε με τη γεωλογική ακολουθία του Μειόκαινου και Πλειόκαινου.

Το βόρειο τμήμα, από τη Ζάκυνθο μέχρι τα Διαπόντια νησιά

Ελληνικές περιοχές

Οι Έλληνες Επιστήμονες υποστηρίζουν ότι :

Η διαφορετική γεωλογική ιστορία εξέλιξης μας οδήγησε στην ταξινόμηση του Ελληνικού χώρου σε τρεις περιοχές:

1)Η πρώτη περιοχή αναφέρεται βόρεια του οριζοντίου ρήγματος Borsh – Khardhiqit και βόρεια του οριζοντίου ρήγματος της Κεφαλονιάς (Λεκάνη της Πρέβεζας).

2)Η δεύτερη περιοχή αναφέρεται στη Λεκάνη Προχώρας της Ιονίου επώθησης,

3)Ενώ η τρίτη στις Λεκάνες Οπισθοχώρας της Ιονίου επώθησης.

Για την καλύτερη παρουσίαση αλλά και επειδή παρουσιάζουν διαφορές χωρίστηκε το νότιο αυτό τμήμα σε τρεις περιοχές:

Περιοχή Α: Δυτικά των Ιονίων νήσων,

Περιοχή Β: Νότια της Κρήτης και

Περιοχή Γ: Ανατολική Μεσόγειος – Κύπρος.

Περιοχή Α

Η περιοχή αυτή χαρακτηρίζεται από το μικρό πλάτος της Μεσογειακής Ράχης και σε συνδυασμό με τη δράση του ελληνικού τόξου δημιουργούνται δύο μεγάλα αντίκλινα. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την απουσία των Τριαδικών εβαποριτών στη στρωματογραφική στήλη της Ράχης μάς οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι τα δύο μεγάλα αυτά αντίκλινα θα μπορούσαν εν δυνάμει να αποτελέσουν δύο μεγάλα πεδία υδρογονανθράκων με πετρελαϊκή τάση.

Η περιοχή αυτή χαρακτηρίζεται από το μικρό πλάτος της Μεσογειακής Ράχης και σε συνδυασμό με τη δράση του ελληνικού τόξου δημιουργούνται δύο μεγάλα αντίκλινα. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την απουσία των Τριαδικών εβαποριτών στη στρωματογραφική στήλη της Ράχης μάς οδηγεί στο συμπέρασμα ότι τα δύο μεγάλα αυτά αντίκλινα θα μπορούσαν εν δυνάμει να αποτελέσουν δύο μεγάλα πεδία υδρογονανθράκων με πετρελαϊκή τάση.

Στην ίδια περιοχή στον Κυπαρισσιακό Κόλπο έχουμε μεγάλο πάχος κλαστικών ιζημάτων πίσω από το ελληνικό τόξο, που σε συνδυασμό με την παρουσία των μεσσήνιων γύψων στη στρωματογραφική στήλη, αλλά και μεγάλων αντικλινικών δομών θα μπορούσε να δώσει σημαντικά κοιτάσματα αερίων και υγρών υδρογονανθράκων.

Στην ίδια περιοχή αναπτύσσεται η Λεκάνη Ταίναρου (Λεκάνη backstop) νότια του Μεσσηνιακού Κόλπου και δυτικά των Κυθήρων, με μεγάλο πάχος κλαστικών μειοκαινικών έως πλειστοκαινικών ιζημάτων, που σε συνδυασμό με την παρουσία των μεσσήνιων γύψων στη στρωματογραφική στήλη θα μπορούσε να δώσει σημαντικά κοιτάσματα αερίων υδρογονανθράκων.

Τέλος, στην ίδια περιοχή και πάνω στη Μεσογειακή Ράχη εντοπίστηκαν ηφαίστεια λάσπης που δημιουργήθηκαν από τη διαφυγή αερίων υδρογονανθράκων και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικά πεδία υδρογονανθράκων (Εικόνα 3).

Περιοχή Β

Η περιοχή αυτή χαρακτηρίζεται από το μεγάλο πλάτος Μεσογειακής Ράχης, πάνω στην οποία αναπτύσσεται το μεγαλύτερο πεδίο ηφαιστείων λάσπης. Επιπλέον, μεταξύ της Μ.R. και του νοτίου περιθωρίου της Κρήτης δημιουργήθηκαν πέντε Λεκάνες (Λεκάνες backstop) με πολύ μεγάλη έκταση και μεγάλου πάχους μειοκαινικής και πλειο-πλειστοκαινικής ηλικίας ιζηματογενούς ακολουθίας (Εικόνα 3), που σε συνδυασμό με την παρουσία των μεσσήνιων γύψων στη στρωματογραφική στήλη θα μπορούσε να δώσει σημαντικά κοιτάσματα αερίων υδρογονανθράκων.

Μια από αυτές τις Λεκάνες βρίσκεται ανάμεσα στο νησί της Γαύδου και των νότιων περιθωρίων της Κρήτης, και επικοινωνούσε μέσα από το στενό του Τυμπακίου με τη Λεκάνη της Μεσσαράς. Οι έρευνες μας έδειξαν την παρουσία αερίων μέσα σε δελταϊκά ιζήματα που συγκεντρώθηκαν σε μια Λεκάνη που είχε πότε λιμναίο χαρακτήρα και πότε λιμνοθαλάσσιο χαρακτήρα.

Περιοχή Γ

Η τρίτη περιοχή αναφέρεται σε δύο εξαιρετικά ενδιαφέρουσες θέσεις, με διαφορετικό, όμως, δυναμικό (Εικόνα 3). Η μία θέση αναφέρεται στα βουνά του Αναξίμανδρου και έχει να κάνει με τους υδρίτες. Η δε δεύτερη θέση  αναφέρεται στη Λεκάνη του Ηροδότου.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις (Π.Π.-Σ.Ι.Ε.) που δια επανειλημμένων σχολίων τους έχουν επανέλθει στο θέμα των Ελληνικών Δικαιωμάτων με βάση το Διεθνές Ναυτικό Δίκαιο παρατηρούν, ότι:

Πρώτον, μπορεί να θεωρηθεί βέβαιο και ασφαλές, ότι η Ελλάδα – τόσο στην ξηρά όσο και στις υποθαλάσσιες περιοχές – διαθέτει υδρογονάνθρακες. Για μερικούς μάλιστα σε εξαιρετικά σημαντικές ποσότητες, που εάν διέθετε και τολμηρή ηγεσία θα μπορούσαν να λύσουν πολλά από τα οικονομικο-πολιτικά και κοινωνικά προβλήματά της.

Δεύτερον, σχεδόν το σύνολο των ερωτημάτων και των ερωτηματικών που εξακολουθούν να απασχολούν τον εν λόγω τομέα οφείλεται στο γεγονός, ότι λείπει η εμπνευσμένη και τολμηρή πολιτική ηγεσία της, η οποία περίτρομος και χωρίς έμπνευση και φαντασία έχει παραδοθεί στις απειλές των εχθρών της και δεν τολμά να τους αντιμετωπίσει.

Τρίτον, εάν η πολιτικο-οικονομική ηγεσία άλλαζε τότε είναι σχεδόν βέβαιο, ότι χωρίς τους φόβους πολλών εμπλοκών με γείτονες και εχθρούς θα μπορούσε να δώσει απαντήσεις σε πολλά από τα κρίσιμα ερωτήματα και ερωτηματικά τα οποία σήμερα απασχολούν την Ελλάδα.

Όμως, δυστυχώς μέχρι στιγμής εξαιτίας μιας δειλής, μοιραίας, άβουλης Ηγεσίας δεσπόζει και κυριαρχεί ο παραλυτικός φόβος των «εμπλοκών», με αποτέλεσμα να μην αποτολμάται εδώ και δεκαετίες οποιοδήποτε βήμα από εκείνα που χαρακτήριζαν από αρχαιοτάτων προ-ομηρικών χρόνων τους Έλληνες και συνεπεία των οποίων είχαν επιτύχει αυτήν την παλαιά και αρχέγονη κυριαρχία τους όχι μόνο στον ελληνικό, αλλά και σε ολόκληρο τον γειτνιάζοντα και ευρύτερο χώρο τους – της τότε ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ – που έκτοτε κατέστη θρυλική σε ολόκληρη την Υφήλιο.

Όμως, τότε οι ηγέτες και ήρωες του Ελληνισμού αποτολμούσαν με βάση το «Ο ΤΟΛΜΩΝ ΝΙΚΑ» την διερεύνηση των νέων οριζόντων τους και ανελάμβαναν τα ρίσκα των εκστρατειών τους.

Στην «ΤΕΛΙΚΗ ΕΥΘΕΙΑ» για την ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ του ΑΝΔΡΙΑΝΤΑ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ στην ΠΛΑΤΕΙΑ παλαιών ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ (επί της οδού Πανεπιστημίου – Σανταρόζα, έναντι Κινηματογράφου ΡΕΞ)

Στην «ΤΕΛΙΚΗ ΕΥΘΕΙΑ»

για την ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ του ΑΝΔΡΙΑΝΤΑ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ στην ΠΛΑΤΕΙΑ παλαιών ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ (επί της οδού Πανεπιστημίου – Σανταρόζα, έναντι Κινηματογράφου ΡΕΞ)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ υπ’ αριθμ. 7

Μεθαύριο, 5 Δεκεμβρίου 2011, ημέρα Δευτέρα ξεκινούν οι τεχνικές εργασίες της Τεχνικής Εταιρείας Σπύρου Σουρτζή, προκειμένου να δημιουργηθεί η κατάλληλη βάση που θα υποδεχθεί το βάθρο και τον Ανδριάντα του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ στην Πλατεία παλαιών Δικαστηρίων επί της οδού Πανεπιστήμιου-Σανταρόζα, έναντι κινηματογράφου Ρεξ και επί του καθορισμένου σημείου από τους Αγωνοθέτες (Ένωση τ. Βουλευτών – Ευρωβουλευτών και ΠΝΥΚΑ 210ς Αιώνας) και τους Τεχνικούς Συμβούλους του Δήμου Αθηναίων.
Οι πιο πάνω εργασίες – που ουσιαστικά σημειώνουν την Τελική Ευθεία της προσπάθειας για την εγκατάσταση του Ανδριάντα του Πρωταγωνιστή της Απόπειρας Τυραννοκτονίας ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ – θα απαιτήσουν αρκετές ημέρες, προκειμένου να ολοκληρωθούν και αμέσως μετά την ολοκλήρωσή τους θα προχωρήσουν οι Αγωνοθέτες στην προετοιμασία των εγκαινίων, τα οποία υπολογίζεται – αν και δεν μπορεί από τώρα να ορισθούν πότε ακριβώς θα γίνουν – να λάβουν χώρα εντός του Ιανουαρίου 2012.

Ο Πρόεδρος της Κριτικής – Καλλιτεχνικής Επιτροπής και της Επιτροπής Προετοιμασίες Εγκαινίων

Ελευθέριος Βερυβάκης

Η ΤΕΛΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ για ΤΗΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ του ΑΝΔΡΙΑΝΤΑ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ στην ΠΛΑΤΕΙΑ παλαιών ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ (επί της οδού Πανεπιστημίου – Σανταρόζα, έναντι Κινηματογράφου ΡΕΞ) ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ υπ’ αριθμ. 6

Η ΤΕΛΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ για ΤΗΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ του ΑΝΔΡΙΑΝΤΑ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ στην ΠΛΑΤΕΙΑ παλαιών ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ (επί της οδού Πανεπιστημίου – Σανταρόζα, έναντι Κινηματογράφου ΡΕΞ)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ υπ’ αριθμ. 6

Χθες 14 Νοεμβρίου 2011 ημέρα Δευτέρα, το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων, συζήτησε και αποφάσισε (με οριστική και αμετάκλητη απόφαση) επί της εισηγήσεως της Αντιδημάρχου κας Αγγελικής Αντωνοπούλου για την τοποθέτηση του Ανδριάντα του Αλέξανδρου Παναγούλη στην ΠΛΑΤΕΙΑ παλαιών ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ (επί της οδού Πανεπιστημίου – Σανταρόζα, έναντι Κινηματογράφου ΡΕΞ) και επί του προκαθορισμένου σημείου από τους Αγωνοθέτες (Ένωση τ. Βουλευτών – Ευρωβουλευτών και ΠΝΥΚΑ 210ς Αιώνας) και τους Τεχνικούς Συμβούλους του Δήμου Αθηναίων.

Η απόφαση μετά από συζήτηση επί του θέματος ελήφθη ΠΑΜΨΗΦΕΙ και επιτρέπει την τοποθέτηση του Ανδριάντα του Αλέξανδρου Παναγούλη στην Πλατεία των παλαιών Δικαστηρίων.

Μετά την εν λόγω απόφαση το άμεσο επόμενο στάδιο είναι οι τεχνικές εργασίες για την τοποθέτηση του ΑΝΔΡΙΑΝΤΑ και του ΒΑΘΡΟΥ του, στο προκαθορισμένο σημείο το ταχύτερο δυνατόν.

Με βάση τα ως άνω και τα αναγκαία και υπολειπόμενα προαπαιτούμενα η Καλλιτεχνική Επιτροπή των Αγωνοθετών ελπίζει ότι θα είναι δυνατά τα ΕΓΚΑΙΝΙΑ της εγκατάστασης του ΑΝΔΡΙΑΝΤΑ εντός του έτους 2011.

Ο Πρόεδρος της Κριτικής – Καλλιτεχνικής Επιτροπής

Ελευθέριος Βερυβάκης

Π. Υπουργός – Βουλευτής

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

5/10/2011 in Αταξινόμητα (Επεξεργασία)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΡΙΤΙΚΗΣ-ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ του ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ για τον ΑΝΔΡΙΑΝΤΑ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ υπ’ αριθμ. 5

Μια μέρα πριν από την 15^η Σεπτεμβρίου 2011 (ημέρα Πέμπτη), κατά την οποία το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων, του Υπουργείου Πολιτισμού, επρόκειτο να κρίνει για να εγκρίνει ή να απορρίψει τη χωροθέτηση του Ανδριάντα του Αλέξανδρου Παναγούλη στην Πλατεία Δικαστηρίων της οδού Πανεπιστημίου, έναντι του «ΡΕΞ», είχαμε εκδώσει την υπ. αριθ. 4 ανακοίνωση της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του Διαγωνισμού για τον Ανδριάντα, προκειμένου να καταστήσουμε ευρύτερα γνωστό το γεγονός, αλλά και να πληροφορήσουμε όλο το Λαό για την κρίση του Συμβουλίου, η οποία τελικά δια παμψηφεί αποφάσεώς του, υπήρξε θετική και εγκωμιαστική για το έργο.

Μετά το πιο πάνω γεγονός είμαστε υποχρεωμένοι ως εξουσιοδοτημένοι από τους Αγωνοθέτες (Ένωση τ. Βουλευτών – Ευρωβουλευτών και ΠΝΥΚΑ 21^ος Αιώνας – Συναγωνιστών Αλέξανδρου Παναγούλη) αφενός μεν για να ευχαριστήσουμε τους συντελεστές της πιο πάνω αποφάσεως, αφετέρου δε να ανακοινώσουμε ότι δια της αποφάσεως του Υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού της 14ης/10/2011 ολοκληρώθηκε η διαδικασία της εγκρίσεως της χωροθέτησης του Ανδριάντος του Αλέξανδρου Παναγούλη στην Πλατεία Δικαιοσύνης, επί της οδού Ελ. Βενιζέλου (Πανεπιστημίου) του Δήμου Αθηναίων, διότι όπως επί λέξει λέει η Υπουργική Απόφαση “δεν προκαλείται άμεση ή έμμεση βλάβη στα παρακείμενα μνημεία. Η πιο πάνω διατύπωση είναι η ελάχιστη προϋπόθεση του Νόμου περί Μνημείων, η οποία πρέπει να συντρέχει προκειμένου να παραχωρήσει το Υποργείο Πολιτισμού δια της Αποφάσεως του Υπουργού του την έγκρισή του.

Εν συνεχεία, η απόφαση του Υπουργού ορίζει επί λέξει: “η ακριβής θέση του Ανδριάντα θα καθοριστεί από το Δήμο και την Καλλιτεχνική Επιτροπή αφού ληφθεί υπόψη και το ήδη υπάρχον γλυπτό”.

Δια της εν λόγω ολοκληρώσεως των διαδικασιών (Απόφαση Υπουργού Πολιτισμού) αίρεται πλέον οριστικά κάθε λόγος ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ και ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΩΣ της προόδου της διαδικασίας δια την τοποθέτηση του Ανδριάντος και ολόκληρη η περαιτέρω πρόοδος είναι εις τα χέρια του Δημάρχου και του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αθηναίων, την οποία και αναμένουμε.

Μετά την εν λόγω εξέλιξη η Καλλιτεχνική Επιτροπή του Διαγωνισμού δια την ανάδειξη και εγκατάσταση του Ανδριάντος του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ – εκφράζουσα εν προκειμένω και τους Αγωνοθέτες – Ένωση τ. ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ-ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΩΝ και ΠΝΥΚΑ21ος ΑΙΩΝΑΣ – αισθάνεται την υποχρέωση να ευχαριστήσει από βάθους καρδίας όλους ανεξαίρετα τους συντελεστές της δημιουργίας και προόδου του έργου και των διαδικασιών – οι οποίες βρίσκονται κατά την παρούσα στιγμή στο προαναφερθέν στάδιο – και αναμένει από το Δήμαρχο Αθηναίων και το Δημοτικό Συμβούλιο την ταχεία και άμεση λήψη των σχετικών αποφάσεων, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για την τελική φάση της εγκατάστασης του Ανδριάντος του Αλέξανδρου Παναγούλη στο προαποφασισθέν και ήδη αναγγελόμενο σημείο του Δήμου Αθηναίων.

Ο Πρόεδρος της Κριτικής – Καλλιτεχνικής Επιτροπής

Ελευθέριος Βερυβάκης

Π. Υπουργός – Βουλευτής

Δημοσίευση 13/9/2011

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΡΙΤΙΚΗΣ-ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ του ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ για τον ΑΝΔΡΙΑΝΤΑ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ υπ’ αριθμ. 4

Και σε προηγούμενες προ-δημοσιεύσεις στις ιστοσελίδες των υπ’ αρίθμ. 1,2, και 3 ανακοινώσεων της Καλλιτεχνικής – Κριτικής Επιτροπής, είχαμε αναφερθεί εκτεταμένα στα απαραίτητα στοιχεία που πρέπει να ληφθούν υπόψη από την εν λόγω 15μελή Επιτροπή του Υπουργείου Πολιτισμού και για τα οποία είχαμε αναφέρει, ότι την τελική «πινελιά» θα την δώσουμε αφού ορισθεί οριστικά η ακριβής ημερομηνία και ώρα της Συνεδριάσεως της εν λόγω Επιτροπής, στην οποία θα παραστούν για λογαριασμό της Ενώσεως τ. Βουλευτών-Ευρωβουλευτών και της ΠΝΥΚΑΣ-21^ος αιώνας οι καταλλήλως εξουσιοδοτημένοι εκπρόσωποί τους.

Επειδή, από τη Γραμματεία Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού πήραμε ήδη την αντίστοιχη ειδοποίηση, για την οποία δημοσιεύουμε μερικά στοιχεία, επανερχόμεθα σε ορισμένες δημοσιεύσεις, απαραίτητες για την σωστή αξιολόγηση και έγκριση του εν λόγω έργου.

Η κρίση του εν λόγω έργου θα γίνει στις 15 Σεπτεμβρίου και ώρα 15:00 στο Αμφιθέατρο του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού στην οδό Μπουμπουλίνας 20, όπισθεν Πολυτεχνείου και το παραπάνω θέμα που αναφέρεται στον Ανδριάντα του Αλέξανδρου Παναγούλη θα συζητηθεί στις 20:00 η ώρα περίπου.

Ανάρτηση της 29/07/2011

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΡΙΤΙΚΗΣ-ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ του ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ για τον ΑΝΔΡΙΑΝΤΑ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ υπ’ αριθμ. 2

Η Κριτική-Καλλιτεχνική Επιτροπή του Διαγωνισμού για τον Ανδριάντα του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ, μετά από πολλά νέα σχετικά ερωτήματα Ελλήνων Πολιτών για το σε ποιο ακριβώς σημείο βρίσκεται ο Διαγωνισμός και η Φιλοτέχνηση με σκοπό την τοποθέτηση του Ανδριάντος του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ σε κεντρική Πλατεία των Αθηνών (πλατεία παλαιών Δικαστηρίων Σανταρόζα, έναντι του ΡΕΞ), που τα τελευταία 2 χρόνια έχει αναγγελθεί και αναφερθεί επανειλημμένα, τόσο από την πλευρά του Ελληνικού Κοινοβουλίου, όσο και από την πλευρά του Δήμου Αθηναίων, αλλά κυρίως από την Ένωση τ. Βουλευτών-Ευρωβουλευτών, το Σωματείο ΠΝΥΚΑ-21^ος αιώνας και τους Συναγωνιστές του στην Απόπειρα Τυραννοκτονίας του Καλοκαιριού του 1968 και άλλους Φίλους της Δράσης του και της Μνήμης του, σήμερα 29 Ιουλίου 2011 ανακοινώνει δια του Προέδρου της Καλλιτεχνικής Επιτροπής για το πιο πάνω έργο, τα πιο κάτω, μέρος των οποίων και παλαιότερα δια της ανακοινώσεως υπ’ αρίθμ. 1, είχαμε καταστήσει γνωστά:

1. Η Φιλοτέχνηση του Ανδριάντος και του Βάθρου που αυτός θα τοποθετηθεί, έχει ολοκληρωθεί και αναμένουν τις σχετικές αποφάσεις Κρατικών και Δημοτικών Οργάνων, προκειμένου να τοποθετηθούν στην Πλατεία Δικαιοσύνης ( Σανταρόζα και Αρσάκη) έναντι του ΡΕΞ, όπως έχει δια παμψηφεί αποφάσεως του Δημοτικού Συμβουλίου, από μακρού χρόνου έχει αποφασισθεί και προαναγγελθεί.

Στην πιο πάνω απόφαση είναι αναγκαίο να προστεθεί και ό,τι πρόκειται να προκύψει από την τελευταία φάση των διαδικασιών, η τεχνική επεξεργασία των οποίων βρίσκεται αυτή τη στιγμή εις χείρας των Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Αθηναίων και των Τεχνικών Συνδρομητών του έργου – που με φροντίδα της Ένωσης τ. Βουλευτών-Ευρωβουλευτών, της Κίνησης Πολιτών ΠΝΥΚΑ-21^ος αιώνας, της Τεχνικής Εταιρείας του Σουρτζή Σπύρου και των Συναγωνιστών και Φίλων του, έχουν ορισθεί.

2. Σε αυτό το σημείο των τελικών διαδικασιών, οι Αγωνοθέτες (Ένωση τ. Βουλευτών-Ευρωβολευτών, ΠΝΥΚΑ-21^ος αιώνας και οι Συναγωνιστές του Αλέξανδρου Παναγούλη), έχουν απευθυνθεί και αναμένουν από το Δήμο Αθηναίο, αλλά και από τον Υπουργό Τουρισμού και Πολιτισμού κ. Π. Γερουλάνο τις σχετικές αναγκαίες αποφάσεις τους, προκειμένου να υπάρξει και από τις πλευρές τους (Δήμο Αθηναίων και Υπουργείο Πολιτισμού) η σχετική συναίνεση.

3. Ήδη, τόσο ο Δήμος Αθηναίων και το Υπουργείο Πολιτισμού έχουν στην διάθεσή τους όλα τα αναγκαία στοιχεία, προκειμένου να λάβουν τα σχετικά Συμβούλια – που φέρονται ότι θα συνεδριάσουν εντός της προσεχούς εβδομάδος και οπωσδήποτε προ της 15ης Αυγούστου 2011 – και το Δημοτικό Συμβούλιο, τις σχετικές αποφάσεις.

4. Οι σχετικές αιτήσεις που συνοδεύουν το αίτημα, που απευθύνονται προς το Υπουργείο Πολιτισμού.

Ο πυρήνας του Ανδριάντα – που εν προκειμένω έχει 4 όψεις – είναι όπως εις την φωτογραφία που συνοδεύει την αίτηση.

5. Επειδή η όλη υπόθεση βρίσκεται στο τελευταίο στάδιό της από τη νεότερη εβδομάδα – εάν απαιτηθεί θα προχωρήσουμε στην πλήρη δημοσίευση όλων των σχετικών στοιχείων για να είναι σε θέση όλοι οι Έλληνες Πολίτες – ανάμεσα σε αυτούς και οι σύγχρονοι Αθηναίοι – να έχουν και να αποκτήσουν πλήρη εικόνα όλων των στοιχείων όσων αυτή τη στιγμή συνδέονται με την υπόθεση της τοποθετήσεως του Ανδριάντος του Σύγχρονου Τυραννοκτόνου και των Συναγωνιστών του, στοιχείων.

Μετά τα πιο πάνω θα επανέλθουμε επί των εξελίξεων δια νεότερων – εάν αυτό απαιτείται – στοιχείων και θέσεων, προκειμένου να διευκολυνθεί ο σκοπός για τον οποίο τόσο η Βουλή των Ελλήνων και ο Δήμος Αθηναίων, όσο και όλοι οι Έλληνες Πατριώτες και Δημοκράτες, ενδιαφέρονται και ρωτούν.

Ο Πρόεδρος της Κριτικής-Καλλιτεχνικής Επιτροπής,

Ελευθέριος Βερυβάκης

τ. Υπουργός-Βουλευτής

Like

Be the first to like this post.

ΥΦΕΣΗ : Η ΕΠΙΔΗΜΙΑ της ΕΠΟΧΗΣ…

Oι επίσημες εκθέσεις και οι Ειδικοί των Οικονομικών Οργανισμών….

ΥΦΕΣΗ : Η ΕΠΙΔΗΜΙΑ της ΕΠΟΧΗΣ…

…. βλέπουν στο άμεσο μέλλον ΥΦΕΣΗ και ΣΤΑΣΙΜΟΤΗΤΑ σε βαθμό ΚΡΙΣΗΣ???

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ….

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης – π. Υπουργός – Βουλευτής

Οι Οικονομικοί Οργανισμοί και οι ειδικοί Οικονομολόγοι – Τεχνοκράτες, που έχουν ασχοληθεί με το θέμα θεωρούν σχεδόν βέβαιο ότι έχουμε προς το παρόν αμετάτρεπτα μπει στο «τούνελ» μιας βαθιάς παρατεταμένης Ύφεσης σε ολόκληρη την Ευρωζώνη, ίσως και ολόκληρο τον Κόσμο.

Η Κομισιόν στην φθινοπωρινή εξαμηνιαία έκθεσή της για την Ευρωπαϊκή Οικονομία, που δημοσιοποιήθηκε χθες αποδέχεται και υιοθετεί τις παρόμοιες εκτιμήσεις για την Ευρωζώνη.

‘Οσο για την ανεργία, εκτιμάται τώρα πως στην Ευρωζώνη θα εκτιναχθεί στο 10,1% το 2012 έναντι πρόβλεψης 9,7% στην εαρινή έκθεση.

Όμως το πιθανότερο ενδεχόμενο είναι και η Παγκόσμια Οικονομία να βρίσκεται σε ύφεση, όπως υποδηλώνουν τα στοιχεία για το εμπορικό ισοζύγιο της Κίνας.
Οι κινεζικές εξαγωγές αυξήθηκαν κατά 15,9% τον Οκτώβριο, με τους βραδύτερους ρυθμούς του οκταμήνου. Αυτό δείχνει πως η Παγκόσμια ζήτηση για φθηνά κινεζικά προϊόντα έχει μειωθεί κάθετα, καθώς οι εμπορικοί εταίροι του Πεκίνου αντιμετωπίζουν Κρίση.

Στην έκθεσή της, η Κομισιόν ουσιαστικά παραδέχεται πως η Οικονομία της Ευρωζώνης έχει ήδη περιέλθει σε ύφεση, προβλέποντας για το δ΄ τρίμηνο του 2011 συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 0,1% σε τριμηνιαία βάση και μηδενική ανάπτυξη το α΄ τρίμηνο του 2012. Βλέπει δηλαδή “αναιμία και στασιμότητα” .

Βέβαια όπως είναι φυσικό η Κομισιόν έσπευσε να διασκεδάσει τις αρνητικές της εκτιμήσεις, παρατηρώντας:
«Δεν αναμένουμε ύφεση στο βασικό σενάριο εκτιμήσεών μας. Πλην όμως, το ενδεχόμενο μιας παρατεταμένης περιόδου στασιμότητας είναι μεγάλο. Δεδομένης της ασυνήθιστα αυξημένης αβεβαιότητας που υπάρχει γύρω από βασικές πολιτικές αποφάσεις, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο μιας βαθιάς και παρατεταμένης ύφεσης, που θα συνοδεύεται από συνεχιζόμενη χρηματοοικονομική κρίση».

Ειδικότερα σε σχέση με την Ιταλία μετά τα τελευταία γεγονότα, που αφορούν την παρούσα Ιταλική Κυβέρνηση – που τελεί υπό παραίτηση – οι αναλυτές της Οικονομικής κατάστασης παρατηρούσαν ότι : «…το τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης αναμένεται τώρα να αντιμετωπίσει σοβαρή κρίση από την κατάρρευση της ιταλικής αγοράς κρατικών ομολόγων».
Οι πιο πάνω αναλυτές, επισημαίνουν ομοίως ότι επίκεινται υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής αξιολόγησης της Ιταλίας από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης.

Χθες και η Γαλλία είδε το κόστος δανεισμού της να εκτινάσσεται στα ύψη, εξαιτίας λανθασμένου μηνύματος, όπως ειπώθηκε -εκ των υστέρων- πως απέστειλε σε πελάτες του ο οίκος S&P και στο οποίο τους «ενημέρωνε» πως το Παρίσι χάνει την ύψιστη βαθμολογία του «AAA».

Βέβαια η βαθύτερη αιτία ενός τέτοιου εσφαλμένου μηνύματος είναι προς εξέταση.

Όμως και τα ποσοστά και ύψη της Ανάπτυξης στην Ευρωζώνη εκτιμάται πως θα’ ναι μειωμένα.

Σύμφωνα με τις νέες εκτιμήσεις της Κομισιόν, το ΑΕΠ της Ευρωζώνης αναμένεται να παραμείνει στάσιμο μέχρι και το 2012, οπότε και προβλέπεται ανάπτυξη 0,5% από 1,8%, που ήταν η πρόβλεψη στην εαρινή έκθεση, και ύστερα από εκτιμώμενη ανάπτυξη 1,5% φέτος. Πτωτικά αναθεωρημένες είναι και οι εκτιμήσεις για την ανάπτυξη σε ολόκληρη την Ε.Ε. το 2012, σε 0,6% από 1,9% στην εαρινή έκθεση, καθώς και στις ΗΠΑ, σε 1,5% από 2,7% προηγουμένως, ενώ για την Ιαπωνία η πρόβλεψη είναι ελαφρά καλύτερη (+1,8% για το 2012 από 1,6% προηγουμένως).

Ο αρμόδιος Επίτροπος της Ε.Ε. ‘Ολι Ρεν, δήλωσε πως το κλειδί για την επάνοδο στην ανάπτυξη και την απασχόληση είναι η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στη δημοσιονομική βιωσιμότητα και στο χρηματοοικονομικό σύστημα, καθώς και η επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων. Μοναδική αισιόδοξη «νότα» στην έκθεση είναι η παρατήρηση πως «η παγκόσμια ανάπτυξη θα μπορούσε να αποδειχθεί τελικά ανθεκτικότερη απ’ ό,τι στις προβλέψεις του βασικού σεναρίου και να τονώσει τις εξαγωγές της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης». Τέλος, μεγαλύτερη μείωση των τιμών των βασικών εμπορευμάτων θα μπορούσε να ενισχύσει τα πραγματικά εισοδήματα και την κατανάλωση. Οι κίνδυνοι όσον αφορά τον πληθωρισμό φαίνονται σε γενικές γραμμές περιορισμένοι.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ στο ΑΜΕΣΟ ΜΕΛΛΟΝ – με το ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ της στο περίπου 200% (198,5% το 2013)????

Στο τούνελ της ύφεσης θα παραμείνει η Ελληνική Οικονομία και το 2012 με το ΑΕΠ να επιστρέφει σε θετικό έδαφος το 2013, έτος για το οποίο προβλέπεται οριακή ανάπτυξη μόλις 0,7%. Εκρηκτικές είναι οι προβλέψεις για την ανεργία, που σημειώνει άνοδο στο 18,4% – χωρίς συνυπολογισμό των ευεργετικών επιπτώσεων της Συμφωνίας της 26ης – 27ης Οκτωβρίου 2011 – τόσο το 2012 όσο και το 2013 ενώ φέτος το έλλειμμα θα κινηθεί εκτός στόχων, «ξεφεύγοντας» στο 8,9% του ΑΕΠ. Αυτά είναι τα βασικά συμπεράσματα των ιδιαίτερα δυσοίωνων οικονομικών προβλέψεων της Κομισιόν για την Ελλάδα, σύμφωνα με τις οποίες τα πρώτα σημάδια ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας θα πρέπει να αναμένονται στο τελευταίο τρίμηνο του 2012, με περαιτέρω τόνωση το 2013.

Ωστόσο, θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι οι συγκεκριμένες προβλέψεις οριστικοποιήθηκαν πριν από τη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. στις 26 – 27 Οκτωβρίου και δεν αποτυπώνουν τις θετικές επιπτώσεις, που θα έχει η εφαρμογή των αποφάσεων, πρωτίστως στο δημόσιο χρέος και το έλλειμμα, αλλά και στην καταπολέμηση της ύφεσης.

Η έκθεση της Κομισιόν αναφέρει ότι ως αποτέλεσμα της συνεχιζόμενης αβεβαιότητας, η ιδιωτική κατανάλωση αναμένεται να συρρικνωθεί περαιτέρω. Επισημαίνεται ακόμη, ότι υπάρχουν ενδείξεις ισχυρής συμπίεσης του κόστους εργασίας, ειδικότερα σε ό,τι αφορά το μη βασικό μισθό, καθώς οι μειώσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων διαχέονται στον ιδιωτικό τομέα και οι εταιρείες καταβάλλουν προσπάθειες να γίνουν πιο ανταγωνιστικές.
Το δημοσιονομικό έλλειμμα θα κλείσει στο 8,9% του ΑΕΠ το 2011 -αισθητά πάνω από τον αρχικό στόχο του 7,4%- για να μειωθεί σε 7% το 2012 και στο 6,8% το 2013.

Σύμφωνα με την Κομισιόν, αυτός ο εκτροχιασμός του ελλείμματος οφείλεται κυρίως στην εξασθένηση των εσόδων που σχετίζονται με τη βαθύτερη ύφεση, στις αστοχίες για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και στις σημαντικές απώλειες των εισοδημάτων. Επίσης, επισημαίνεται ότι οι πρωτογενείς δημόσιες δαπάνες δεν ανταποκρίθηκαν στις πολιτικές προθέσεις, καθιστώντας τις διαρθρωτικές και θεσμικές μεταρρυθμίσεις ακόμη πιο αναγκαίες για την περαιτέρω σταθεροποίηση.

Το δημόσιο χρέος εκτιμάται ότι από 144,9% του ΑΕΠ το 2010 θα ανέλθει στο 162,8% το 2011, για να φτάσει το απίστευτο 198,3% το 2012 και το δυσθεώρητο 198,5% το 2013. Οι εκτιμήσεις αυτές καθιστούν περισσότερο αναγκαίες από ποτέ την πλήρη εφαρμογή των αποφάσεων της 26ης – 27ης Οκτωβρίου για ελάφρυνση του χρέους κατά 100 δις €.
Σχετικά θετική εξέλιξη, είναι σύμφωνα με τις προβλέψεις της Επιτροπής η αποκλιμάκωση του πληθωρισμού, ο οποίος από 4,7% το 2010 θα μειωθεί στο 3% το 2011 και στο 0,8% τόσο το 2012 όσο και το 2013.

Οι επενδύσεις παγίων θα μειωθούν κατά 16% το 2011.

Σε χαμηλά επίπεδα προβλέπεται να παραμείνει και η δραστηριότητα στις δημόσιες επενδύσεις το 2011 ενώ ορισμένες πρωτοβουλίες που έχουν αναληφθεί στο δημόσιο πεδίο μπορεί να βοηθήσουν το κλίμα στις αγορές.
Η Κομισιόν επισημαίνει ότι ορισμένες πρωτοβουλίες που έχουν αναληφθεί στο δημόσιο πεδίο – συμπεριλαμβανομένης της επίσπευσης της απορροφητικότητας των πόρων των ευρωπαϊκών διαρθρωτικών ταμείων και το νέο αναπτυξιακό νόμο- μπορεί να βοηθήσουν το κλίμα στις αγορές και με τον τρόπο αυτό να συμβάλλουν στην ανάκαμψη των δημόσιων επενδύσεων μέχρι το 2012.

Οι Π.Π. – ΣΙΕ παρατηρούν:

Πρώτον ότι τελικά οι προβλέψεις όλων των Οικονομικών Οργανισμών και των Ειδικών για όλες τις Περιοχές της Οικονομικής Υφηλίου, δια το άμεσο και το απώτερο μέλλον δεν είναι αισιόδοξες – αν και δεν το λένε ρητά – και δεν αποκλείουν στασιμότητα και ύφεση ίσως και Οικονομική «βύθιση και αναιμία» σε βαθμό Οικονομικής Κρίσης.

Δεύτερον για την Ελληνική Οικονομία προλέγεται το σχεδόν μοναδικό ύψος του Δημόσιου Χρέους κοντά στο 200% (198,5% το 2013), αν δεν λειτουργήσει η Συμφωνία της 26ης / 27ης Οκτωβρίου 2011, που έστω και μόνο του σχεδόν “αποβάλλει” την Ελληνική Οικονομία από το Διεθνή Δανεισμό. Αυτό ίσως και είναι το σημαντικότερο μήνυμα που στέλνουν οι Διεθνείς Οργανισμοί στην Ελληνική Οικονομία και σε όλους μας.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΡΙΤΙΚΗΣ-ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ του ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ για τον ΑΝΔΡΙΑΝΤΑ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ υπ’ αριθμ. 5

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΡΙΤΙΚΗΣ-ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ του ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ για τον ΑΝΔΡΙΑΝΤΑ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ υπ’ αριθμ. 5

Μια μέρα πριν από την 15^η Σεπτεμβρίου 2011 (ημέρα Πέμπτη), κατά την οποία το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων, του Υπουργείου Πολιτισμού, επρόκειτο να κρίνει για να εγκρίνει ή να απορρίψει τη χωροθέτηση του Ανδριάντα του Αλέξανδρου Παναγούλη στην Πλατεία Δικαστηρίων της οδού Πανεπιστημίου, έναντι του «ΡΕΞ», είχαμε εκδώσει την υπ. αριθ. 4 ανακοίνωση της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του Διαγωνισμού για τον Ανδριάντα, προκειμένου να καταστήσουμε ευρύτερα γνωστό το γεγονός, αλλά και να πληροφορήσουμε όλο το Λαό για την κρίση του Συμβουλίου, η οποία τελικά δια παμψηφεί αποφάσεώς του, υπήρξε θετική και εγκωμιαστική για το έργο.

Μετά το πιο πάνω γεγονός είμαστε υποχρεωμένοι ως εξουσιοδοτημένοι από τους Αγωνοθέτες (Ένωση τ. Βουλευτών – Ευρωβουλευτών και ΠΝΥΚΑ 21^ος Αιώνας – Συναγωνιστών Αλέξανδρου Παναγούλη) αφενός μεν για να ευχαριστήσουμε τους συντελεστές της πιο πάνω αποφάσεως, αφετέρου δε να ανακοινώσουμε ότι δια της αποφάσεως του Υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού της 14ης/10/2011 ολοκληρώθηκε η διαδικασία της εγκρίσεως της χωροθέτησης του Ανδριάντος του Αλέξανδρου Παναγούλη στην Πλατεία Δικαιοσύνης, επί της οδού Ελ. Βενιζέλου (Πανεπιστημίου) του Δήμου Αθηναίων, διότι όπως επί λέξει λέει η Υπουργική Απόφαση “δεν προκαλείται άμεση ή έμμεση βλάβη στα παρακείμενα μνημεία. Η πιο πάνω διατύπωση είναι η ελάχιστη προϋπόθεση του Νόμου περί Μνημείων, η οποία πρέπει να συντρέχει προκειμένου να παραχωρήσει το Υποργείο Πολιτισμού δια της Αποφάσεως του Υπουργού του την έγκρισή του.

Εν συνεχεία, η απόφαση του Υπουργού ορίζει επί λέξει: “η ακριβής θέση του Ανδριάντα θα καθοριστεί από το Δήμο και την Καλλιτεχνική Επιτροπή αφού ληφθεί υπόψη και το ήδη υπάρχον γλυπτό”.

Δια της εν λόγω ολοκληρώσεως των διαδικασιών (Απόφαση Υπουργού Πολιτισμού) αίρεται πλέον οριστικά κάθε λόγος ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ και ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΩΣ της προόδου της διαδικασίας δια την τοποθέτηση του Ανδριάντος και ολόκληρη η περαιτέρω πρόοδος είναι εις τα χέρια του Δημάρχου και του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αθηναίων, την οποία και αναμένουμε.

Μετά την εν λόγω εξέλιξη η Καλλιτεχνική Επιτροπή του Διαγωνισμού δια την ανάδειξη και εγκατάσταση του Ανδριάντος του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ – εκφράζουσα εν προκειμένω και τους Αγωνοθέτες – Ένωση τ. ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ-ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΩΝ και ΠΝΥΚΑ21ος ΑΙΩΝΑΣ – αισθάνεται την υποχρέωση να ευχαριστήσει από βάθους καρδίας όλους ανεξαίρετα τους συντελεστές της δημιουργίας και προόδου του έργου και των διαδικασιών – οι οποίες βρίσκονται κατά την παρούσα στιγμή στο προαναφερθέν στάδιο – και αναμένει από το Δήμαρχο Αθηναίων και το Δημοτικό Συμβούλιο την ταχεία και άμεση λήψη των σχετικών αποφάσεων, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για την τελική φάση της εγκατάστασης του Ανδριάντος του Αλέξανδρου Παναγούλη στο προαποφασισθέν και ήδη αναγγελόμενο σημείο του Δήμου Αθηναίων.

Ο Πρόεδρος της Κριτικής – Καλλιτεχνικής Επιτροπής

Ελευθέριος Βερυβάκης

Π. Υπουργός – Βουλευτής

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Δημοσίευση 13/9/2011

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΡΙΤΙΚΗΣ-ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ του ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ για τον ΑΝΔΡΙΑΝΤΑ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ υπ’ αριθμ. 4

Και σε προηγούμενες προ-δημοσιεύσεις στις ιστοσελίδες των υπ’ αρίθμ. 1,2, και 3 ανακοινώσεων της Καλλιτεχνικής – Κριτικής Επιτροπής, είχαμε αναφερθεί εκτεταμένα στα απαραίτητα στοιχεία που πρέπει να ληφθούν υπόψη από την εν λόγω 15μελή Επιτροπή του Υπουργείου Πολιτισμού και για τα οποία είχαμε αναφέρει, ότι την τελική «πινελιά» θα την δώσουμε αφού ορισθεί οριστικά η ακριβής ημερομηνία και ώρα της Συνεδριάσεως της εν λόγω Επιτροπής, στην οποία θα παραστούν για λογαριασμό της Ενώσεως τ. Βουλευτών-Ευρωβουλευτών και της ΠΝΥΚΑΣ-21^ος αιώνας οι καταλλήλως εξουσιοδοτημένοι εκπρόσωποί τους.

Επειδή, από τη Γραμματεία Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού πήραμε ήδη την αντίστοιχη ειδοποίηση, για την οποία δημοσιεύουμε μερικά στοιχεία, επανερχόμεθα σε ορισμένες δημοσιεύσεις, απαραίτητες για την σωστή αξιολόγηση και έγκριση του εν λόγω έργου.

Η κρίση του εν λόγω έργου θα γίνει στις 15 Σεπτεμβρίου και ώρα 15:00 στο Αμφιθέατρο του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού στην οδό Μπουμπουλίνας 20, όπισθεν Πολυτεχνείου και το παραπάνω θέμα που αναφέρεται στον Ανδριάντα του Αλέξανδρου Παναγούλη θα συζητηθεί στις 20:00 η ώρα περίπου.

Ανάρτηση της 29/07/2011

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΡΙΤΙΚΗΣ-ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ του ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ για τον ΑΝΔΡΙΑΝΤΑ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ υπ’ αριθμ. 2

Η Κριτική-Καλλιτεχνική Επιτροπή του Διαγωνισμού για τον Ανδριάντα του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ, μετά από πολλά νέα σχετικά ερωτήματα Ελλήνων Πολιτών για το σε ποιο ακριβώς σημείο βρίσκεται ο Διαγωνισμός και η Φιλοτέχνηση με σκοπό την τοποθέτηση του Ανδριάντος του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ σε κεντρική Πλατεία των Αθηνών (πλατεία παλαιών Δικαστηρίων Σανταρόζα, έναντι του ΡΕΞ), που τα τελευταία 2 χρόνια έχει αναγγελθεί και αναφερθεί επανειλημμένα, τόσο από την πλευρά του Ελληνικού Κοινοβουλίου, όσο και από την πλευρά του Δήμου Αθηναίων, αλλά κυρίως από την Ένωση τ. Βουλευτών-Ευρωβουλευτών, το Σωματείο ΠΝΥΚΑ-21^ος αιώνας και τους Συναγωνιστές του στην Απόπειρα Τυραννοκτονίας του Καλοκαιριού του 1968 και άλλους Φίλους της Δράσης του και της Μνήμης του, σήμερα 29 Ιουλίου 2011 ανακοινώνει δια του Προέδρου της Καλλιτεχνικής Επιτροπής για το πιο πάνω έργο, τα πιο κάτω, μέρος των οποίων και παλαιότερα δια της ανακοινώσεως υπ’ αρίθμ. 1, είχαμε καταστήσει γνωστά:

1. Η Φιλοτέχνηση του Ανδριάντος και του Βάθρου που αυτός θα τοποθετηθεί, έχει ολοκληρωθεί και αναμένουν τις σχετικές αποφάσεις Κρατικών και Δημοτικών Οργάνων, προκειμένου να τοποθετηθούν στην Πλατεία Δικαιοσύνης ( Σανταρόζα και Αρσάκη) έναντι του ΡΕΞ, όπως έχει δια παμψηφεί αποφάσεως του Δημοτικού Συμβουλίου, από μακρού χρόνου έχει αποφασισθεί και προαναγγελθεί.

Στην πιο πάνω απόφαση είναι αναγκαίο να προστεθεί και ό,τι πρόκειται να προκύψει από την τελευταία φάση των διαδικασιών, η τεχνική επεξεργασία των οποίων βρίσκεται αυτή τη στιγμή εις χείρας των Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Αθηναίων και των Τεχνικών Συνδρομητών του έργου – που με φροντίδα της Ένωσης τ. Βουλευτών-Ευρωβουλευτών, της Κίνησης Πολιτών ΠΝΥΚΑ-21^ος αιώνας, της Τεχνικής Εταιρείας του Σουρτζή Σπύρου και των Συναγωνιστών και Φίλων του, έχουν ορισθεί.

2. Σε αυτό το σημείο των τελικών διαδικασιών, οι Αγωνοθέτες (Ένωση τ. Βουλευτών-Ευρωβολευτών, ΠΝΥΚΑ-21^ος αιώνας και οι Συναγωνιστές του Αλέξανδρου Παναγούλη), έχουν απευθυνθεί και αναμένουν από το Δήμο Αθηναίο, αλλά και από τον Υπουργό Τουρισμού και Πολιτισμού κ. Π. Γερουλάνο τις σχετικές αναγκαίες αποφάσεις τους, προκειμένου να υπάρξει και από τις πλευρές τους (Δήμο Αθηναίων και Υπουργείο Πολιτισμού) η σχετική συναίνεση.

3. Ήδη, τόσο ο Δήμος Αθηναίων και το Υπουργείο Πολιτισμού έχουν στην διάθεσή τους όλα τα αναγκαία στοιχεία, προκειμένου να λάβουν τα σχετικά Συμβούλια – που φέρονται ότι θα συνεδριάσουν εντός της προσεχούς εβδομάδος και οπωσδήποτε προ της 15ης Αυγούστου 2011 – και το Δημοτικό Συμβούλιο, τις σχετικές αποφάσεις.

4. Οι σχετικές αιτήσεις που συνοδεύουν το αίτημα, που απευθύνονται προς το Υπουργείο Πολιτισμού.

Ο πυρήνας του Ανδριάντα – που εν προκειμένω έχει 4 όψεις – είναι όπως εις την φωτογραφία που συνοδεύει την αίτηση.

5. Επειδή η όλη υπόθεση βρίσκεται στο τελευταίο στάδιό της από τη νεότερη εβδομάδα – εάν απαιτηθεί θα προχωρήσουμε στην πλήρη δημοσίευση όλων των σχετικών στοιχείων για να είναι σε θέση όλοι οι Έλληνες Πολίτες – ανάμεσα σε αυτούς και οι σύγχρονοι Αθηναίοι – να έχουν και να αποκτήσουν πλήρη εικόνα όλων των στοιχείων όσων αυτή τη στιγμή συνδέονται με την υπόθεση της τοποθετήσεως του Ανδριάντος του Σύγχρονου Τυραννοκτόνου και των Συναγωνιστών του, στοιχείων.

Μετά τα πιο πάνω θα επανέλθουμε επί των εξελίξεων δια νεότερων – εάν αυτό απαιτείται – στοιχείων και θέσεων, προκειμένου να διευκολυνθεί ο σκοπός για τον οποίο τόσο η Βουλή των Ελλήνων και ο Δήμος Αθηναίων, όσο και όλοι οι Έλληνες Πατριώτες και Δημοκράτες, ενδιαφέρονται και ρωτούν.

Ο Πρόεδρος της Κριτικής-Καλλιτεχνικής Επιτροπής,

Ελευθέριος Βερυβάκης

τ. Υπουργός-Βουλευτής

‘Εκθεση του Γιώργου Ψαρρόπουλου στο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών

Η Αθήνα που πέρασε, σε σκίτσα

Εκθεση του Γιώργου Ψαρρόπουλου στο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών

Σχέδιο του Γιώργου Ψαρρόπουλου από την έκθεση στην οποία παρουσιάζει την Αθήνα μιας άλλης εποχής

Αθήνα

«Σκίτσα της Αθήνας που πέρασε» είναι ο τίτλος της έκθεσης του Γιώργου Ψαρρόπουλου που θα εγκαινιασθεί στις 5 Οκτωβρίου στο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών – Ίδρυμα Βούρου – Ευταξία. Πρόκειται για μνημεία και τα τοπία της Αθήνας του πρόσφατου παρελθόντος, που αποδίδονται σχεδιαστικά θυμίζοντας δρόμους και γειτονιές που σήμερα έχουν αλλάξει και άλλες που συνεχίζουν να αντιστέκονται στη φθορά του χρόνου.

Μέσα από το έργο του σκιτσογράφου απεικονίζονται οδοί και γειτονιές, όπως η οδός Αιόλου γύρω από την εκκλησία της Αγ. Ειρήνης, η οδός Αθηνάς του 1902 και του 1910, που φαίνεται να έχουν υποστεί τις μικρότερες αλλαγές, ενώ η οδός Ερμού του 1910 και η πλατεία Συντάγματος του 1932 έχουν δεχθεί ανεπανόρθωτα πλήγματα από τη μανία της κατεδάφισης του νεοελληνικού βαρβαρισμού.

Επισημαίνονται εξάλλου αλλαγές που ανέδειξαν τα μνημεία, όπως η οδός Θέσπιδος (γύρω από τη Ρωμαϊκή Αγορά) και συνέβαλαν στην οικοδόμηση του προσώπου της νεότερης Ελλάδος με κορυφαίο παράδειγμα την ανέγερση του ξενοδοχείου Χίλτον στη θέση των πρόχειρων παραπηγμάτων της άλλοτε προσφυγικής γειτονιάς.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα πορτρέτα των δύο ελλήνων λογοτεχνών που τιμήθηκαν με Νομπέλ, Γεωργίου Σεφέρη και Οδυσσέα Ελύτη, καθώς και άλλων μεγάλων ποιητών όπως του Κωστή Παλαμά, αλλά και τα πορτρέτα γνωστών ηθοποιών που τίμησαν το ελληνικό θέατρο του 20ού αιώνα, όπως ο Βασίλης Αυλωνίτης, η Γεωργία Βασιλειάδου, ο Κώστας Χατζηχρήστος, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, η Τζένη Καρέζη και πολλοί άλλοι. Μία ακόμη κατηγορία πορτρέτων εξάλλου είναι αυτά των ποδοσφαιριστών – πρωταγωνιστών της εποχής του Γουέμπλεϊ και άλλων.

Πού και Πότε

Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών – Ιδρυμα Βούρου – Ευταξία (Ιω. Παπαρρηγοπούλου 7, πλατεία Κλαυθμώνος, τηλ. 210 3231397) Διάρκεια: 5-31 Οκτωβρίου.

H EΛΛΗΝΙΚΗ ΑΟΖ και το ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ

ΠΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης – π. Υπουργός – Βουλευτής

Δεν είναι λίγες οι φορές που η ιστοσελίδα μας με διάφορες αναρτήσεις έχει εκτεταμένα αναφερθεί στα γεγονότα και τα προβλήματα, που συνδέονται με τις Ελληνικές Θάλασσες, αλλά και τα Δικαιώματα του Δικαίου της Θαλάσσης, που έχει η Ελλάδα και τα γειτονικά προς αυτή Κράτη, που βρέχονται από τα νερά του Αιγαίου και της Μεσογείου.

Όσοι παρακολουθούν τις αναρτήσεις μας γνωρίζουν ότι έχουμε έντονα κατακρίνει τον Υπουργό Εξωτερικών και την Ελληνική Κυβέρνηση, για τη συστηματική άρνησή του να παίξει σ΄αυτό το παιχνίδι με τους γείτονές μας, με όλα τα όπλα που διαθέτει η Ελληνική πλευρά κατά των αδίστακτων γειτόνων της, που δε δίστασαν ούτε μια στιγμή να απειλούν με πόλεμο και να αποφεύγουν τη Διεθνή Δικαιοσύνη.

Συνεπώς ανεξάρτητα από όσα θα μπορούσε κανείς να παρατηρήσει για τη στάση των Ελληνικών Κυβερνήσεων και των Ελληνικών Κομματικών Ηγεσιών, το πρόβλημα των Ελληνικών Δικαιωμάτων, που εδράζονται στο Διεθνές Δίκαιο, και αποτελούν όπλο της Ελληνικής Πατρίδας κατά όσων επιβουλεύονται τον Ελληνικό Χώρο και τα Δικαιώματά του στη Γη, στη Θάλασσα και στον Αέρα, είναι για μας μια μεγάλη και σοβαρή υπόθεση, για την οποία δεν πρέπει κανένας ούτε μια στιγμή να μένει ήσυχος.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αναδημοσιεύουμε σήμερα και στις δικές μας ιστοσελίδες μια εργασία την οποία το περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ έχει κυκλοφορήσει ως ένθετο και η οποία ως συγγραφείς έχει τον κ. Ιωάννη Μάζη και τον Γεώργιο – Αλέξανδρο Σγούρο.

Η πιο κάτω εργασία θα αποτελέσει εν συνεχεία και για μας κείμενο σχολιασμού, που με άλλα συναφή κείμενα θέλουμε να είναι κομάτια της δικιάς μας πρώτης ύλης, για όλα όσα πάνω στο θέμα της Ελληνικής ΑΟΖ στο παρόν και στο άμεσο μέλλον θα επεξεργαστούμε και θα προβάλουμε.

H EΛΛΗΝΙΚΗ ΑΟΖ και το ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ

ΑΡΧΕΣ ΜΙΑΣ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ

Ιωάννης Θ. Μάζης

Γεώργιος – Αλέξανδρος Σγούρος

1. Εισαγωγή

Οι τελευταίες εξελίξεις στο γεωπολιτικό σύμπλοκο της Ανατολικής Μεσογείου, και δη το δίπολο Ελλάδας – Τουρκίας βρίσκεται στο στάδιο υλοποίησης γεωστρατηγικών οραμάτων από Τουρκικής πλευράς όπως μαρτυρούν και οι δηλώσεις Νταβούτογλου, κατά την τελευταία του επίσκεψη στην Ελλάδα, τον παρελθόντα μήνα Μάρτιο (του 2011). Η ειλικρίνεια των δηλώσεων του τούρκου ΥΠΕΞ είναι δεδομένη και έπρεπε να είναι αναμενόμενη από την ελληνική διπλωματία. Και αυτό διότι έχει από το 2001 καταγράψει αυτές του τις θέσεις στο βιβλίο του “Stratejik Derinlik. Turkiye ‘nin Uluslararasi Konumu“, Kure Yayinlari, Istanbul 2004 από την 1^η του έκδοση, το έτος 2001. Το βιβλίο τώρα βρίσκεται στην … 18^η έκδοση του στην Τουρκία! Εκεί αναπτύσσει μεταξύ άλλων και την γνωστή θεωρία του περί «μηδενικών τριβών με τους γείτονες της Τουρκίας», την οποίαν όμως απεμπολεί ως προς την Ελλάδα, αρχίζοντας τις αναφορές του, στο στρατηγικό σημείο πνιγμού των μεταφορικών και αμυντικής φύσεως ροών (chock point) των Δαρδανελλίων όπου εμπλέκει τη στρατηγική σημασία της Θράκης αλλά και του…Φαναριού! Θεωρεί δηλαδή ότι:

Σχ. 1. Σκαρίφημα που παρουσιάζει τον τρόπο καθορισμού γραμμών βάσης με βάση το Διεθνές Δίκαιο της Θαλάσσης. (Πηγή: Harold D. Palmer, H.,Pruett, L., (1999) GIS Applications In Maritime Boundary Delimitation, http://proceedings.esri.com/librarv/userconf/proc99/proceed/papers/pap938/p938.htm)

1) στο γεωπολιτικό-γεωγραφικό αυτό σημείο γεωστρατηγικής επιρροής της Τουρκίας επί της Βαλκανικής και του Αιγαίου, η Τουρκία αντιμετωπίζει δύο γεωστρατηγικώς ανταγωνιστικούς πόλους ισχύος: την Ελλάδα και την Ρωσία. Ως γεωπολιτικό καταλύτη μάλιστα των ελληνικών γεωστρατηγικών επιδιώξεων στο συγκεκριμένο chock point θεωρεί expressis verbis το «Πατριαρχείο του Φαναριού (sic!)²» το οποίο «με τη μικρή ρωμαίικη κοινότητα επιδιώκει να αποκτήσει οικουμενικό χαρακτήρα (sic!)” . Όσο για τη Ρωσία, θεωρεί ότι με τις διεκδικήσεις της επί των Στενών, «επιχειρεί να ασκήσει επιρροή στους ορθοδόξους Σλαύους στην περιοχή των Βαλκανίων και του Καυκάσου» .

Σχ. 2. Οι τουρκικές γραμμές βάσης (με κόκκινο χρώμα). (Πηγή: Office of the Geographer, US Department of State).

2) η Θράκη, αποτελεί, την πύλη επέκτασης της τουρκικής νεο-οθωμανικής επιρροής στη Βαλκανική. Αξιολογεί ότι αποτελεί μέρος της «Ζώνης Ασφαλείας που δημιουργήθηκε στην Ανατολική Θράκη κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου» και η οποία «πρέπει να επεκταθεί δυτικότερα με πολυμερείς και διμερείς συμφωνίες που θα συναφθούν σε βαλκανικό επίπεδο.»⁵ Μάλιστα την επέκταση αυτή τη θεωρεί, άκρως ανταγωνιστικά προς την Ρωσία, με όρους απολύτως ψυχροπολεμικούς, ως απαραίτητο στοιχείο για τη δημιουργία «αιγίδων ασφαλείας στην περιφέρεια, ή εκτός της περιφέρειας, που θα έχουν ως στόχο την εξισορρόπηση του ρωσικού παράγοντα στην περιοχή και κυρίως την προετοιμασία ενός σχεδίου πλαίσιο, το οποίο θα εγγυάται – την εσωτερική ασφάλεια και την εδαφική ακεραιότητα της Αλβανίας, της Βοσνίας και της Μακεδονίας (sic!)» .

Σχ. 3. Οι τουρκικές γραμμές βάσης (με κόκκινο χρώμα) – Λεπτομέρεια. (Πηγή:Office of the Geographer, US Department of State).

Στον εμπορευματικό δίαυλο Δαρδανελλίων-Αιγαίου όμως, εντάσσει λογικά ο Τούρκος ΥΠΕΞ και τα Ελληνικά Δωδεκάνησα και με ωμή ειλικρίνεια, χωρίς περιστροφές αναφέρει ότι: «Στο σημείο αυτό πρέπει να εναρμονισθεί η γεωπολιτικοστρατιωτική πραγματικότητα με την οικονομικο-πολιτική πραγματικότητα. Με τον ίδιο τρόπο Θα πρέπει να αυξηθεί η εξάρτηση των Δωδεκανήσων από την μικρασιατική ηπειρωτική πλάκα... (Σ.Σ.: εννοεί την Τουρκία, δίνοντας και μια γεωλογική διάσταση την οποία σκοπεύει να χρησιμοποιήσει ώστε να απαγορεύσει στο Καστελόριζο να διεκδικήσει ΑΟΖ ή Υφαλοκρηπίδα, έστω και εάν η γεωλογική διάσταση δεν υφίσταται πλέον στην Νέα Συνθήκη για το Δίκαιο της Θαλάσσης του 1982)»

Σχ. 4. Η άσπρη διακεκομμένη γραμμή δείχνει τη μέση γραμμή της ΑΟΖ, όπως υπολογίστηκε από το Flanders Marine Institute.Τα λάθη είναι προφανή, εφόσον η μέση γραμμή αυτή πέφτει επάνω στην ξηρά των τουρκικών εδαφών! Η δεύτερη χάραξη έγινε από τους συγγραφείς, βασιζόμενη σε σημεία της φυσικής ακτογραμμής με εφαρμογή μετασχηματισμών Voronoi.

Τρία θεμελιώδη ερωτήματα γεννώνται από την αποστροφή αυτή του Νταβούτογλου. Πρώτον: από ποιόν κινδυνεύει η εσωτερική ασφάλεια και η ακεραιότητα των τριών αυτών εθνοκρατικών οντοτήτων; Δεύτερον: Ποια η επιρροή της Τουρκίας στην μη ολοκλήρωση του αγωγού Ρωσία-Πύργος/Μπουργκάς (Βουλγαρία)-Αλεξανδρούπολη (Ελλάδα-Θράκη); Τρίτον: Πόσο θεωρεί ο Νταβούτογλου, ότι μειώνει τις τριβές της χώρας του με την Ελλάδα η χρήση του ονόματος “Μακεδονία” για την Π.Γ.Δ.Μ.;

Φυσικά, είναι απολύτως κατανοητές υπό το ανωτέρω ομολογημένο γεωστρατηγικό τουρκικό πλαίσιο, γιατί η Άγκυρα επενδύει σε ναυτικές βάσεις στην Αλβανία, γιατί επιμένει να αναμιγνύεται ως «προστάτιδα δύναμη» των συμφερόντων της Βοσνίας, και γιατί ανεγνώρισε με το όνομα “Μακεδονία” την Π.Γ.Δ.Μ.

Σχ. 6. Με δεδομένες τις γραμμές βάσεως των τουρκικών ακτογραμμών, παρατηρούμε ότι η τουρκική ΑΟΖ εφάπτεται της Αιγυπτιακής ΑΟΖ σε εύρος 10 ναυτικών μιλίων περίπου.

Πάντως για μην μείνει η παραμικρή απορία σε κάποιους σχετικά με τις πραγματικές προθέσεις και το πραγματικό νόημα των γραφομένων από τον κ. Νταβούτογλου, σχετικώς με το πως εννοεί τις «μηδενικές τριβές με την Ελλάδα» παραθέτουμε την κατωτέρω αποστροφή του: «Καταβάλλονται προσπάθειες, προκειμένου η Τουρκία να συνηθίσει να ζει κατά τακτά χρονικά διαστήματα εντάσεις με την Ελλάδα και την Συρία, κάτι το οποίο αντιστοιχεί με την προπόνηση ενός παλαιστή βαρέων βαρών για να αντιμετωπίσει κατηγορίες μεσαίων βαρών (sic!) . Αυτό έχει ως συνέπεια η χώρα να μην μπορεί να εκμεταλλευθεί το μέγιστο των δυνατοτήτων της. Η Τουρκία πλέον, είναι υποχρεωμένη να αναβαθμισθεί, ώστε, ανερχόμενη σε υψηλότερη κλίμακα, να θεωρήσει τις σχέσεις της με αυτές τις χώρες ως υποδεέστερα στοιχεία ασκώντας έναντι αυτών μόνον πολιτικών αφ’ υψηλού (sic!)» .

Σχ. 7. Η κατανομή νδριτών μεθανίου ανά ΑΟΖ. (Έγινε γεωαναφορά και υπέρθεση χάρτη που περιλαμβάνεται
σε: Lykoussis et al, 2009)

Στο γεωσύμπλοκο όμως της ΝΑ Μεσογείου, εντάσσει ο Τούρκος ΥΠΕΞ απολύτως ορθά και την Κύπρο. Εκεί γίνεται εμφανής ο νταβουτογλιανός κυνισμός της πλέον σκληρής κλασικής σχολής της «Geopolitik». Παραθέτουμε:

1) «(Οι τελευταίες εξελίξεις έδειξαν ότι) Οι ΗΠΑ δημιουργώντας μια δυναμική σχέση μεταξύ των πολιτικών τους για την Ανατολική Ευρώπη και την Μέση Ανατολή, επιδιώκουν να έχουν υπό έλεγχο το Hinterland της Ευρώπης και να γεμίσουν το κενό γεωπολιτικού πεδίου που εμφανίσθηκε στον άξονα Βαλκανίων-Μέσης Ανατολής μετά την διάλυση της Σοβ. Ένωσης. Το Αιγαίο και η Κύπρος είναι δύο σημαντικά σκέλη, τόσο στην γραμμή Ανατολικής Ευρώπης-Μέσης Ανατολής από άποψη χερσαίας σύνδεσης, όσο και στην γραμμή Αδριατικής-Ανατολικής Μεσογείου-Κόλπου από άποψη θαλάσσιας σύνδεσης» .

2) «(….) Μέσα σε αυτόν τον στρατηγικό σχεδιασμό, το ζήτημα της Κύπρου θα έλθει στο προσκήνιο με πιο ενεργό τρόπο. (….). Σήμερα, μεταξύ Ανατολικής Ευρώπης-Βαλκανίων-Αδριατικής-Αιγαίου-Ανατολικής Μεσογείου-Μέσης Ανατολής και Κόλπου διαμορφώνεται ένα πεδίο πολύ δυναμικής αλληλεπίδρασης. (….). Πάνω σε αυτήν την γραμμή που ενοποιεί τα Βαλκάνια με την Μέση Ανατολή θα είναι αναπόφευκτη η ανάπτυξη νέων εφορμήσεων» .

3) «[Τίτλος υποκεφαλαίου] “Ο στρατηγικός γόρδιος δεσμός της Τουρκίας: η Κύπρος”.

Η Κύπρος, που κατέχει κεντρική θέση μέσα στην παγκόσμια ήπειρο, ευρισκόμενη σχεδόν σε ίση απόσταση από την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική, βρίσκεται μαζί με την Κρήτη επάνω σε μία γραμμή που τέμνει τις οδούς θαλάσσιας διέλευσης. Η Κύπρος κατέχει θέση μεταξύ των Στενών, που χωρίζουν Ευρώπη και Ασία, και της Διώρυγας του Σουέζ, που χωρίζει Ασία και Αφρική, ενώ συγχρόνως έχει την θέση μιας σταθερής βάσης και ενός αεροπλανοφόρου, που θα πιάνει τον σφυγμό των θαλασσίων οδών του Άντεν και του Ορμούζ, μαζί με τις λεκάνες του

Κόλπου και της Κασπίας, που είναι οι πιο σημαντικοί οδοί σύνδεσης Ευρασίας-Αφρικής» .

4) «Μια χώρα που αγνοεί την Κύπρο δεν μπορεί να είναι ενεργή στις παγκόσμιες και περιφερειακές πολιτικές. Στις παγκόσμιες πολιτικές δεν μπορεί να είναι ενεργή, διότι αυτό το μικρό νησί κατέχει μια θέση που (μπορεί να) επηρεάζει ευθέως τις στρατηγικές συνδέσεις μεταξύ Ασίας-Αφρικής, Ευρώπης-Αφρικής και Ευρώπης-Ασίας. Στις περιφερειακές πολιτικές δεν μπορεί να είναι ενεργή, διότι η Κύπρος, με την ανατολική μύτη της στέκεται σαν βέλος στραμμένο στην Μέση Ανατολή ενώ με την δυτική ράχη της αποτελεί την θεμέλια λίθο των στρατηγικών ισορροπιών που υπάρχουν στην Ανατολική Μεσόγειο, τα Βαλκάνια και την Βόρειο Αφρική» .

5) «Η Τουρκία, επηρεαζόμενη λόγω θέσεως από πολλές ισορροπίες, είναι υποχρεωμένη να αξιολογήσει την Κυπριακή πολιτική της, βγάζοντας της από την τουρκο-ελληνική εξίσωση. Η Κύπρος γίνεται με αυξανόμενη ταχύτητα ένα ζήτημα Ευρασίας και Μέσης Ανατολής-Βαλκανίων (Δυτικής Ασίας-Ανατολικής Ευρώπης). Η Κυπριακή πολιτική [της Τουρκίας] πρέπει να τοποθετηθεί σε ένα νέο στρατηγικό πλαίσιο, με τρόπο αρμόζοντα σε αυτό το νέο στρατηγικό πλαίσιο. Στο ζήτημα της Κύπρου, από πλευράς Τουρκίας η σημασία μπορεί να εντοπισθεί σε δύο κύριους άξονες. Ο ένας εξ αυτών είναι ο άξονας της ανθρώπινης αξίας, προσανατολισμένος στην κατοχύρωση της ασφάλειας της μουσουλμανικής τουρκικής κοινότητας, ως αποτέλεσμα της ιστορικής ευθύνης της Τουρκίας. (…)»

6) «(…) Μια αδυναμία [της Τουρκίας) που [ενδεχομένως] θα φανερωθεί στο θέμα της ασφάλειας και προστασίας της τουρκικής κοινότητας της Κύπρου μπορεί να εξαπλωθεί σαν κύμα στην Δυτική Θράκη και την Βουλγαρία – και μάλιστα ακόμη και στο Αζερμπαϊτζάν και στην Βοσνία. Ο δεύτερος σημαντικός άξονας του Κυπριακού είναι η σημασία που έχει το νησί αυτό από γεωστρατηγικής απόψεως. (…) Ακόμη και αν δεν υπήρχε κανένας μουσουλμάνος Τούρκος στην Κύπρο, η Τουρκία είναι υποχρεωμένη να έχει ένα Κυπριακό ζήτημα. Καμία χώρα δεν μπορεί να μείνει αδιάφορη απέναντι σε ένα τέτοιο νησί, που βρίσκεται μέσα στην καρδιά του ίδιου του ζωτικού της χώρου. (…)».

7) «Αυτή η γεωστρατηγική σημασία έχει δύο διαστάσεις. Η μία εξ αυτών έχει στενή στρατηγική σημασία και έχει σχέση με τις ισορροπίες Τουρκίας-Ελλάδος και Τ.Δ.Β. Κύπρου-Ελληνικού Τμήματος (sic!) στην Ανατολική Μεσόγειο. Η δεύτερη διάσταση της γεωστρατηγικής σημασίας είναι ευρείας στρατηγικής σημασίας και σχετίζεται με την θέση του νησιού μέσα στις παγκόσμιες και περιφερειακές στρατηγικές» .

8) «Την Κύπρο δεν μπορεί να αγνοήσει καμμία περιφερειακή ή παγκόσμια δύναμη που κάνει στρατηγικούς υπολογισμούς στην Μέση Ανατολή, την Ανατολική Μεσόγειο, το Αιγαίο, το Σουέζ, την Ερυθρά Θάλασσα και στον Κόλπο. Η Κύπρος βρίσκεται σε τόσο ιδανική απόσταση απ’ όλες αυτές τις περιοχές, που έχει την ιδιότητα μιας παραμέτρου που (μπορεί να) επηρεάζει καθεμία απ’ αυτές ευθέως. Η Τουρκία, το στρατηγικό πλεονέκτημα που απέκτησε την δεκαετία του 1970 πάνω σε αυτήν την παράμετρο, πρέπει να το αξιοποιήσει όχι ως στοιχείο μιας αμυντικής Κυπριακής πολιτικής με στόχο την διαφύλαξη του στάτους κβο, αλλά ως ένα θεμελιώδες στήριγμα μιας διπλωματικής φύσεως επιθετικής θαλάσσιας στρατηγικής» .

Ο Τούρκος ΥΠΕΞ, ερχόμενος στην Ελλάδα, δεν είπε τίποτε περισσότερο από όσα έχει ήδη γράψει ως ακαδημαϊκός και συνεπώς χώρος για αθηναϊκές εκπλήξεις δεν υπάρχει. Και οι κριτικές οι οποίες του έγιναν από τα ΜΜΕ και τους Έλληνες διπλωματικούς σχολιαστές δεν θα πρέπει να γίνονται σε επίπεδο αναφοράς της… αστικής του ευγενείας και των… καλών του τρόπων! Πρέπει να του γίνονται σε επίπεδο γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής αντιλήψεως του Συστήματος της Ν/Α Μεσογείου. Αλλιώς καλύτερα να μην γίνονται. Ένα όμως από τα θέματα τα οποία πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψιν της η Αθήνα, ως απάντηση στις θεωρίες του Αχμέτ χότζα είναι και η δική της θέση αναφορικώς με τον καθορισμό της Ελληνικής ΑΟΖ ο οποίος δεν πρέπει να καθυστερεί, διότι πλέον οι προθέσεις της άλλης πλευράς είναι σαφείς και δηλωθείσες δια των πλέον επισήμων και επιστημονικών χειλέων… Εντός λοιπόν του ευρύτερου γεωπολιτικού παιγνίου, αλλά και των γεωπολιτικών ανακατατάξεων στην Ανατολική Μεσόγειο και στον πετρελαιοφόρο αραβομουσουλμανικό κόσμο των ακτών της ή μη, τρία είναι τα σημεία που ωθούν στη χάραξη της ελληνικής ΑΟΖ:

Α. Οι σημαντικές σχέσεις της Ελλάδος με το Ισραήλ και η σημαντική πολιτική στήριξη που προσφέρει με εκδηλωθέντα τρόπο η Ιερουσαλήμ προς την Αθήνα αποτελεί ένα σοβαρότατο πολιτικό καταπίστευμα το οποίο δεν πρέπει να αναλωθεί ασκόπως και να περιορισθεί σε διμερείς επισκέψεις επισήμων, ένθεν και ένθεν. Η σημερινή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας επιβάλλει τον προσανατολισμό αυτό και η άσκοπη αναμονή και ομφαλοσκόπιση δεν βοηθά. Απεναντίας μειώνει την επιδειχθείσα στην Αθήνα εμπιστοσύνη από την ετέρα πλευρά.

Β. Οι ανακαλύψεις κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην ΑΟΖ του Ισραήλ, πρέπει να διοχετευθούν στην ευρωπαϊκή αγορά το συντομότερο, ιδιαίτερα εν μέσω ενεργειακής αστάθειας που προκαλούν οι εκρήξεις των εθνικών κοινωνικών σχηματισμών στην Τυνησία (Φυσικό αέριο), Αλγερία (Φυσικό αέριο), την Λιβύη (Φυσικό αέριο και υψηλής ποιότητος αργό πετρέλαιο) και την Αίγυπτο (νέα κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου στο Δέλτα του Νείλου και στις υποθαλάσσιες περιοχές βορείως αυτού, εντός της Αιγυπτιακής ΑΟΖ). Συνεπώς ο Άξων ροής μη αραβο-μουσουλμανικών και μη ρωσικών υδρογονανθράκων προς την Ε.Ε είναι ο προσδιοριζόμενος από την διαδρομή: Ισραήλ-Κύπρος-Ελλάς (Καστελόριζο-Κρήτη-Ιόνιο)-ΕΕ.

Γ. Οι πρόσφατες γεωφυσικές έρευνες στην Κύπρο οδηγούν με μαθηματικήακρίβεια εντός των επομένων 5-10 ετών σε αντίστοιχες διαδικασίες και στον ελληνικό χώρο, χερσαίο και θαλάσσιο, με την βούληση των Αθηνών και τα αντίστοιχα οφέλη για την ελληνική χειμαζόμενη οικονομία, είτε χωρίς την βούληση της και χωρίς αυτά!

Αναφορικώς με το διάστημα των 5-10 περίπου ετών, αυτό το προσδιορίζουμε για την έναρξη της εκμεταλλεύσεως του κοιτάσματος Λεβιάθαν στην ισραηλινή ΑΟΖ διότι: Η κοινοπραξία (consortium) Noble Energy & Delek (Israel) προετοιμάζουν αυτήν την περίοδο χώρο αποθηκεύσεως σε υγροποιημένη μορφή του φυσικού αερίου από το κοίτασμα αυτό αλλά και αποθηκευτικό χώρο για το Διοξείδιο του άνθρακα που θα προκύπτει από την ολοκλήρωση της γεωτρήσεως. Για την επίτευξη όμως αυτού του στόχου, απαιτείται η ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ σε κατάλληλο χρονισμό και σε συνεννόηση με τις Κυπριακές και Ισραηλινές Αρχές. Πάντως, ο οποιοσδήποτε χρονισμός από πλευράς Ελλάδος πρέπει να λάβει υπόψη του τις ανακατατάξεις στην περιοχή και να τις αξιοποιήσει καταλλήλως αλλά και το διάστημα της πενταετίας έως δεκαετίας, στο πλαίσιο του οποίου οποιεσδήποτε νομικές διευθετήσεις στα διεθνή δικαιοδοτικά όργανα (Αμβούργο) οφείλουν να έχουν ολοκληρωθεί. Είναι δε προτιμότερο να οδηγηθούμε στα αντίστοιχα διεθνή δικαιοδοτικά όργανα για τον τελικό καθορισμό των ορίων της ελληνικής με την τουρκική ΑΟΖ, ακόμη και να απολέσουμε μέρος αυτής, της τάξεως του 25% περίπου, στην περιοχή του Καστελλορίζου, παρά να την απωλέσουμε καθ’ ολοκληρίαν μαζί με τα αντίστοιχα διαφαινόμενα αποθέματα υδριτών μεθανίου του όρους του Αναξίμανδρου. Στο παρόν πόνημα, θα προσπαθήσουμε, υπό τύπον παραδείγματος, να εξετάσουμε πως διαμορφώνεται το γεωπολιτικό παίγνιο υπό το πρίσμα του καθορισμού της ελληνικής ΑΟΖ, μέσω της εφαρμογής της Νέας Συμβάσεως για το Δίκαιο της Θαλάσσης.

2. Υπάρχουσα κατάσταση μετρήσεων και εικασιών για την Ελληνική ΑΟΖ.

Πριν αναφερθούμε σε αυτό το μέγεθος της ΑΟΖ και την γεωπολιτική του σημασία, θα πρέπει να δώσουμε τα πλέον σημαντικά στοιχεία του νομικού του ορισμού, ώστε να μην δημιουργούνται αμφιβολίες και παρερμηνείες. Κάνουμε χρήση της Νέας Συμβάσεως για το Δίκαιο της Θαλάσσης του Montego Bay του 1982:

1) «Άρθρο 55. Ως Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη ορίζεται η πέραν και παρακείμενη της Χωρικής Θαλάσσης περιοχή, η υπαγόμενη στο ειδικό νομικό καθεστώς που καθιερώνεται στο παρόν Μέρος [ν], δυνάμει του οποίου τα δικαιώματα και οι δικαιοδοσίες του παρακτίου Κράτους και τα δικαιώματα και οι ελευθερίες των άλλων Κρατών, διέπονται από τις σχετικές διατάξεις της παρούσης Συμβάσεως [Μοντέγκο Μπαίυ, 1982]».

2) «Άρθρο 56. Στην ΑΟΖ το παράκτιο Κράτος έχει : α) Κυριαρχικά δικαιώματα που αποσκοπούν στην εξερεύνηση , εκμετάλλευση, διατήρηση και διαχείριση των φυσικών πόρων, ζωντανών ή μη, των υπερκείμενων του βυθού της θαλάσσης υδάτων, του βυθού της θαλάσσης και του υπεδάφους αυτού, ως επίσης και με άλλες δραστηριότητες σχετικές με την οικονομική εκμετάλλευση και εξερεύνηση της Ζώνης, όπως η παραγωγή ενέργειας από τα ύδατα, τα ρεύματα και τους ανέμους, β) έχει δικαιοδοσία, όπως προβλέπεται στα σχετικά άρθρα της παρούσης Συμβάσεως σχετικώς με: i) την εγκατάσταση και τη χρησιμοποίηση τεχνητών νήσων, εγκαταστάσεων και κατασκευών ii) τη θαλάσσια επιστημονική έρευνα iii) την προστασία και διατήρηση του θαλασσίου περιβάλλοντος, γ) άλλα δικαιώματα και υποχρεώσεις που προβλέπονται από την παρούσα Σύμβαση» .

«Η νέα αυτή ζώνη δικαιωμάτων του παρακτίου κράτους, φθάνει μέχρι τα 200 ν.μ. από τις γραμμές βάσεως των εθνικών χωρικών υδάτων (ή αιγιαλίτιδος ζώνης, ή χωρικής θαλάσσης,

είναι το ίδιο μέγεθος με διαφορετικές ονομασίες) και αρχίζει από το εξωτερικό της όριο» .

Δηλαδή, για να δώσουμε ένα παράδειγμα στην ελληνική περίπτωση: Εύρος χωρικής Θαλάσσης+εύρος ΑΟΖ= 200νμ. Με την παρούσα κατάσταση δηλαδή των ελληνικών εθνικών χωρικών υδάτων στα 6νμ έχουμε: 6νμ + 194νμ=200νμ= ΑΟΖ!

«Αυτό σημαίνει ότι στην ΑΟΖ πλέον, έχουν συσσωρευθεί τόσο τα παραδοσιακά κυριαρχικά δικαιώματα που το παράκτιο Κράτος ασκούσε στην Υφαλοκρηπίδα, δηλαδή, στους φυσικούς πόρους του βυθού και του υπεδάφους των παρακείμενων θαλάσσιων περιοχών του, όσο και τα νέα κυριαρχικά δικαιώματα που αφορούν την έρευνα, εκμετάλλευση και διατήρηση των φυσικών πόρων των υπερκειμένων υδάτων, δηλαδή κυρίως, των αλιευμάτων.

Εξάλλου, χορηγήθηκαν και πρόσθετες δικαιοδοσίες στο παράκτιο κράτος (δηλ. Αποκλειστικές αρμοδιότητες) που αφορούν την τοποθέτηση και χρήση τεχνητών νησιών και άλλων κατασκευών, τη διεξαγωγή επιστημονικής έρευνας και την προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος από την ρύπανση. Δεν εθίγησαν όμως οι παραδοσιακές ελευθερίες της διεθνούς επικοινωνίας των άλλων Κρατών στα όρια της Ζώνης (ναυσιπλοΐας, υπέρπτησης και τοποθέτησης καλωδίων και σωληναγωγών). Ο νέος αυτός θεσμός, που ήδη και πριν την συμβατική του καθιέρωση είχε βρει εκτεταμένη εφαρμογή στην πρακτική των Κρατών, αποτελεί ήδη μέρος του εθιμικού διεθνούς δικαίου».

Αναφορικώς, πάντως με την υφαλοκρηπίδα οι διατυπώσεις είναι απολύτως σαφείς και ενισχύονται μάλιστα από τη Συνθήκη του Montego Bay του 1982. Με τη σύμβαση αυτή , επιλύθηκε ένα από τα πλέον ακανθώδη προβλήματα του Δικαίου της Θάλασσας: επήλθε συμφωνία για το πλάτος των Χωρικών Υδάτων (Χωρικής Θαλάσσης), η οποία δύναται πλέον να εγγίζει το εύρος των 12 ναυτικών μιλίων (ν.μ). Ο κανόνας αυτός μάλιστα, λόγω της ευρύτατου εφαρμογής του, έχει-και αυτός- πλέον αποκτήσει εθιμικήν ισχύ. Δια την οριοθέτησιν δε, των αλληλεπικαλυπτωμένων, Χωρικών Υδάτων (χωρικών Θαλασσών) υιοθετήθη η αρχή της Μέσης Γραμμής με ελάχιστες μόνον εξαιρέσεις (άρθρο 15). Η περίπτωση αυτή δύναται να καλύψει απολύτως την περίπτωση Ελλάδος-Τουρκίας.

Σχετικώς τώρα με τα δικαιώματα που ασκεί το παράκτιο κράτος το οποίο διαθέτει την συγκεκριμένη υφαλοκρηπίδα, αυτά έχουν την έννοια των «κυριαρχικών δικαιωμάτων» δηλαδή το ότι ουδέν άλλο κράτος δύναται να τα διεκδικήσει, έστω και αν το παράκτιο αυτό κράτος δεν ασκεί τα εν λόγω δικαιώματα εις την πράξη. Επίσης, να τονισθεί ότι τα δικαιώματα αυτά, συμφώνως προς την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης εις την Υπόθεση της Υφαλοκρηπίδος της Βορείου Θαλάσσης , υφίστανται υπέρ του παρακτίου Κράτους ipso jure et ab initio (αυτοδικαίως και εξυπαρχής) χωρίς το Κράτος αυτό να χρειάζεται να προβεί εις ουδεμία νομική ενέργεια.

Ας επισημάνουμε όμως και μία ακόμα διασάφηση περί υφαλοκρηπίδας: Η υφαλοκρηπίδα και το καθεστώς της, όπως σήμερα ορίζεται στο Διεθνές Δίκαιο, παραχωρείται στο παράκτιο κράτος, για λόγους πρακτικούς και πολιτικούς. Ποια είναι όμως η διάκριση της από το γεωλογικό ορισμό; Σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 ως υφαλοκρηπίδα ορίζεται κατά βάση ο βυθός της θάλασσας εντός ακτίνας 200 ναυτικών μιλίων από την ακτή. Αυτό ισχύει ανεξάρτητα από τη γεωλογική μορφή του βυθού. Σε περίπτωση όμως που το υφαλοπλαίσιο (υφαλοκρηπίδα, υφαλοπρανές και ηπειρωτικό ανύψωμα) εκτείνεται και πέρα των 200 μιλίων από την ακτή, τότε η υφαλοκρηπίδα κατά το Διεθνές Δίκαιο προεκτείνεται είτε ως τα 350 ν.μ. είτε ως τα 100 ν.μ. πέραν της ισοβαθούς των 2.500μ. είτε ως τα 60 ν.μ. από τη βάση του ηπειρωτικού ανυψώματος.

Μέχρι σήμερα, όλες οι αναφορές στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη έχουν ως σημείο αναφοράς τη βάση δεδομένων του Flanders Marine Institute, η οποία είναι ευρέως χρησιμοποιούμενη σε όλες τις μέχρι τώρα δημοσιεύσεις του Τύπου, που αφορούν το θέμα της ΑΟΖ. Όμως, όπως δηλώνει και το ίδιο το Flanders Marine Institute, η κατασκευή της ΑΟΖ είναι θεωρητική. Αυτό πρακτικά υποδηλώνει ότι έχει ακολουθηθεί μία διαδικασία, επιστημονικά αποδεκτή, χωρίς όμως ακρίβεια ή εχέγγυα για τον ακριβή καθορισμό της ΑΟΖ.

Είναι όμως σαφές ότι η Ελληνική πλευρά βασίστηκε μέχρι τώρα, όσο και όπως βασίστηκε,

στον χάρτη του ανωτέρω ινστιτούτου (seaaroundus.org). Το ανωτέρω όμως ινστιτούτο δηλώνει σαφώς στην ανωτέρω αναφερθείσα ιστοσελίδα ότι:

1. «Disclaimer: Maritime limits and boundaries depicted on Sea Around Us Project maps are not to be considered as an authority on the delimitation of international maritime boundaries. These maps are drawn on the basis of the best information available to us. Where no maritime boundary has been agreed, theoretical equidistance lines have been constructed. Where a boundary is in dispute, we attempt to show the claims of the respective parties where these are known to us and show areas of overlapping claims. In areas where a maritime boundary has yet to be agreed, it should be emphasized that our maps are not to be taken as the endorsement of one claim over another»

2. Σχετικά με την ακρίβεια καθορισμού: «The EEZ boundaries we use in our database were adapted from the public domain ‘Maritime Boundaries Geodatabase’ available from the Flanders Marine Institute (VLIZ, Belgium), overlaid onto the 1/2 degree x 1/2 degree spatial cells GIS system of our database. Given the 1/2 x 1/2 degree nature of our GIS system, area measurements of EEZs based on our data may differ slightly from those of other systems, and should be considered approximations. Note also that we deal with major disputed areas and unsettled boundary disputes by presenting the areas as non-country specific ‘disputed areas’ with reference to those countries involved in the claim.

Also note (1) that some countries (e.g., around the Mediterranean) have not declared EEZ, in which case we defined EEZ boundaries for these countries based on data and the general methods used by the Flanders Marine Institute, as if these countries were to apply the UNCLOS rules to their definitions, (2) that some countries (notably European Union member states) do not use EEZ for fisheries management.

Surface areas are expressed in km and were obtained by overlaying a global 2-minute cell ESRI GRID of surface area values with a matching ESRI GRID of EEZs (based on General Dynamics Advanced Information Systems database, see above). For each EEZ the intersecting surface area based on the 2-minute raster was extracted and summed.

The area of each ‘EEZ shelf was prepared in a similar way but was truncated at 200 m depth, i.e., at the shelf edge, based on the United States National Geophysical Data Center’s ETOPOS GLOBAL 2′ ELEVATIONdata».

Οι ανωτέρω παράγραφοι δίνονται χωρίς μετάφραση προς αποφυγή παρερμηνείας. Το γενικό όμως συμπέρασμα συνοψίζεται στα παρακάτω:

1. Οι χάρτες έγιναν με την καλύτερη δυνατή πληροφορία, χωρίς να αναφέρεται ο βαθμός ακριβείας αυτής της πληροφορίας. Για το λόγο αυτό, οποιαδήποτε αναφορά στη συγκεκριμένη βάση δεδομένων στερείται στερεάς νομικής βάσεως. Παρόλα αυτά, μετά από σχετική έρευνα σε επίσημες διαδικτυακές πηγές, προκύπτει ότι ο διαχωρισμός της ΑΟΖ, ακόμα και αυτός του Flanders Marine Institute, είναι απόρροια της βάσεως δεδομένων που δημιουργήθηκε από σχετικό Ευρωπαϊκό ερευνητικό πρόγραμμα με αντικείμενο τη διάβρωση των ακτών . Στη συγκεκριμένη βάση δεδομένων, η ακτογραμμή της Τουρκίας είναι γενική, σε βαθμό που να μην ακολουθεί με ακρίβεια τη γεωμορφολογία της τουρκικής ακτογραμμής. Όμως, υπάρχει ως δεδομένη η χάραξη γραμμών βάσης από την πλευρά της Τουρκίας (βλέπε σχετικά χάρτη 2 και χάρτη 3). Το Flanders Marine Institute, όμως, δεν καθιστά σαφές αν αυτή η μορφή της τουρκικής ακτογραμμής χρησιμοποιήθηκε για την εξαγωγή της μέσης γραμμής ή οι γραμμές βάσης.

2. Όσον αφορά την ακρίβεια στον υπολογισμό της ΑΟΖ από τον ιστότοπο seaaroundus.org, δεν προκύπτει κάποιο σαφές συμπέρασμα. Πάντως, ειδικώς για την ελληνική νησιωτική ακτογραμμή και την τουρκική η οποία χαρακτηρίζεται από σαφώς οδοντωτή γεωμορφολογία, απαιτείται οπωσδήποτε μεγαλύτερη ακρίβεια στον προσδιορισμό και στον καθορισμό των σημείων αλλά και των γραμμών χάραξης.

Συνεπώς, ουδείς διασφαλίζει την Ελλάδα, ότι ο προτεινόμενος από το ανωτέρω ινστιτούτο χάρτης αποτελεί ένα νομικό θέσφατο επί του οποίου οι ελληνικές αργές μπορούν να βασίζονται για τη διασφάλιση της εθνικής κυριαρχίας (θαλάσσια σύνορα Ελλάδος -Τουρκίας, Ελλάδος – Αλβανίας. Ελλάδος – Λιβύης, Ελλάδος Κύπρου, Ελλάδος – Αιγύπτου). Οι συγγραφείς του παρόντος, για λόγους επιστημονικής μεθοδολογίας, θεωρήσαμε ότι έπρεπε να εφαρμόσουμε την ίδια διαδικασία με τις δέουσες ακρίβειες και λαμβάνοντας οπωσδήποτε υπόψη τις νομικές ρήτρες που διέπουν τη γεωμετρική χάραξη. Η μέθοδος αυτή αποδεικνύει ότι δεν πρέπει να υπάρχει εφησυχασμός από ελληνικής πλευράς αλλά παραλλήλως, εφοδιάζει τις αρμόδιες αρχές της χώρας μας με παραδείγματα γεωμετρικών χαράξεων τις οποίες είναι πολύ πιθανόν να αντιμετωπίσει η Ελλάδα, όταν και εάν προσφύγει απροετοίμαστη στα διεθνή δικαιοδοτικά όργανα είτε βασιζόμενη στην πολυαγαπημένη μας επιχειρηματολογία περί υφαλοκρηπίδος είτε εις αυτήν της -ακατανοήτως ενοχλητικής- ΑΟΖ. Π.χ. εις τους κατωτέρω χάρτες (Σχ. 4,5) είναι εμφανείς οι αποκλίσεις μεταξύ των θαλασσίων συνόρων που χαράσσονται με τη μέθοδο των διαγραμμάτων Voronoi τηρουμένων των προαναφερθεισών ακριβειών στη γεωμετρική χάραξη και αυτών των μη ακριβών που προτείνει με τις εκπεφρασμένες αμφιβολίες το Flanders Marine Institute.

2. Υπολογισμός ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας - Τουρκίας. Προδιαγραφές και περιορισμοί βάσει του Διεθνούς Δικαίου της Θαλάσσης του 1982 (ΔτΘ).

Για τον υπολογισμό αυτόν της ελληνοτουρκικής ΑΟΖ, ελήφθησαν υπόψη όλοι οι διεθνείς κανόνες που απορρέουν από τα προαναφερθέντα ανωτέρω άρθρα 55 και 56 του Διεθνούς Δικαίου της Θαλάσσης. Άλλωστε, η διαδικασία βασίζεται και σε αντίστοιχες περιπτώσεις εφαρμογών της και στο διαχωρισμό των ΑΟΖ άλλων χωρών, και μάλιστα σε περιπτώσεις εφαρμογής της μεθόδου της «μέσης γραμμής» . Εν προκειμένω, και εφόσον πρόκειται για γεωγραφική διαδικασία ακολουθήθηκαν οι εξής κανόνες -περιορισμοί:

1. Για την Ελλάδα: Εθεωρήθησαν σημεία της φυσικής ακτογραμμής, βάσει των οποίων υπολογίστησαν ευθείες γραμμές βάσεως σύμφωνα με τους ορισμούς που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο της Θαλάσσης. Άρα, το βασικό επίπεδο πληροφορίας είναι η λίστα σημείων που αποτελούν τα ευθύγραμμα τμήματα των γραμμών βάσης.

2. Για καθαρά τεχνικούς λόγους, έγινε ανάλυση και των τουρκικών γραμμών βάσεως. Όπου κατέστη δυνατό, αυξήθηκε το πλήθος των σημείων της φυσικής ακτογραμμής της Τουρκίας, ιδιαιτέρως σε σημεία όπου οι αποστάσεις μεταξύ των δύο ακτογραμμών είναι πολύ μικρές. Με άλλα λόγια προσετέθησαν επιπλέον σημεία, ώστε οι συγγραφείς να αυξήσουν την ακρίβεια υπολογισμού της μέσης γραμμής. Με τη χρήση ειδικού λογισμικού χαρτογράφησης, έγινε γεω – αναφορά του χάρτη του Σχ.3. Τα σημεία που αποτελούν τα άκρα των ευθύγραμμων τμημάτων των γραμμών βάσης είναι το δεύτερο βασικό επίπεδο πληροφορίας.

3. Για τον μη εξοικειωμένο αναγνώστη, θα αναφερθούν συντόμως, μερικά στοιχεία για τις γραμμές βάσεως. Συμφώνως προς το Δίκαιο της Θαλάσσης , υπάρχουν δύο είδη γραμμών βάσεως:

Α. Κανονικές γραμμές βάσεως (normal baselines), όπου υπολογίζονται από την κατωτάτη ρηχία (the low-water line, άρθρο 5) και Β. Ευθείες γραμμές βάσεως (straight baselines) σε περιπτώσεις όπου η ακτογραμμή παρουσιάζει ανώμαλη γεωμορφολογία (άρθρο 7) (πχ. οδοντωτής μορφής). Ο τρόπος υπολογισμού των γραμμών βάσεως σε περιπτώσεις υπάρξεως ποταμών, κόλπων, λιμένων καθώς και οιωνδήποτε γεωμορφολογικών ανωμαλιών που εξαρτώνται π.χ. από το παλιρροιακό/κυματικό/αιολικό καθεστώς, καθορίζεται στα άρθρα 8 έως 15 του Δ.τ.Θ. Κάθε Κράτος, βάσει των ανωτέρω, μπορεί να καθορίσει τις γραμμές βάσης του, για τον καθορισμό των χωρικών του υδάτων και, κατ’ επέκταση, της ΑΟΖ.

ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ ή ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΙ με «Εικαζομένη Βούληση»???

Το Υπουργείο Υγείας αυθαίρετα «νομοθετεί» για την «Εικαζομένη Βούληση»……

ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ ή ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΙ με «Εικαζομένη Βούληση»???

 

…. «Ζώντων (συγγενών) και Νεκρών»!!!

 

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης – τ. Υπουργός – Βουλευτής

 

Ένα Νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας για τη Δωρεά και Μεταμόσχευση Οργάνων, έχει ανοίξει καυγά, που είναι βέβαιο ότι κάθε μέρα και πιο πολύ θα φουντώνει.

 

Δεν είναι όπως λένε οι προπαγανδιστές του Νομοσχεδίου για τις «δωρεές οργάνων», αλλά είναι όπως οι αντίπαλοι αυτής της ιδέας παρατηρούν για τη «διαρπαγή» οργάνων στο όνομα τάχα μιας σκοτεινής και αναπόδεικτης εικαζομένης βούλησης του «διαθέτη», που ούτε αυτός, ούτε οι συγγενείς του έχουν εκδηλώσει.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, παρά το γεγονός ότι κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί ότι με την εξοικονόμηση οργάνων σώζονται ζωές, από την άλλη πλευρά «καίγονται και εξαφανίζονται» όλες οι ηθικού χαρακτήρα ενστάσεις, χάριν αποκλειστικά και μόνο ενός ωφελιμισμού, που σε τελευταία ανάλυση θα κατασταλάξει αργά ή γρήγορα στο ειδεχθέστερο εμπόριο οργάνων του πιο άθλιου κομματιού της ανθρώπινης κοινωνίας, που κατακρεουργεί χωρίς τύψεις ανθρώπινα σώματα.

Βέβαια σήμερα είναι δυνατόν η διαβούλευση πάνω σ’ αυτό το θέμα να παρουσιάσει επιχειρήματα και αντεπιχειρήματα, όμως είναι βέβαιο ότι σε τελευταία ανάλυση, τα περισσότερα εκ των αντι – επιχειρημάτων κατά της Κυβερνητικής πρωτοβουλίας, αγνοούν και ακυρώνουν πρόρριζα την «ηθική διάσταση» της Ανθρώπινης Φύσης, με αποτέλεσμα τελικώς να εξάψουν άλλη μία φορά και για ένα άλλο λόγο τα “αντανακλαστικά της Ανθρώπινης (και εν προκειμένω της Ελληνικής) Κοινωνίας”.

Οι πολιτικοί παρατηρητές που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας (Π.Π.ΣΙΕ) τις εξελίξεις, παρατηρούσαν πρόσθετα ότι η ψήφιση ενός παρομοίου Νομοθετήματος – που κάποια στιγμή μπορεί να εμφανίσει.. ..τάχα επιτυχίες – σε τελευταία ανάλυση το μόνο το οποίο τελικά θα καταφέρει να πραγματοποιήσει, θα είναι η «στρατολόγηση» φανατικών αντιπάλων της πιο πάνω λύσης – ιδιαίτερα από τους συγγενείς των νεκρών, που ανίερα θα διαρπάζονται και θα διαμελίζονται από Κρατικά Όργανα, χωρίς καν να υπολογίζεται ούτε η προσωπική πραγματική βούληση των νεκρών, ούτε των συγγενών τους.

Ήδη ομάδες ιατρών διατυπώνουν τις επιφυλάξεις τους, ιδιαίτερα εάν και εφόσον οι συγγενείς των θανόντων αντιτίθενται στους αυθαίρετους – τάχα στο όνομα της «εικαζομένης βούλησης» – διαμελισμούς των «πεφιλημένων» οικείων τους.

Η ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ…

Το ξεκίνημα του περίπλου της ΔΥΣΗΣ (και όχι μόνο) στη Λιβύη, την Μέση Ανατολή και την Αφρική…

Η ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ…

…που αποτελεί την “Τροία του 21ου αιώνα” στον “σύγχρονο Τρωϊκό Πόλεμο” για την επιστροφή της Ελένης (πολύφερνης πλούσιας νύφης) του σύγχρονου Αγαμέμνονα και Μενέλαου (των Δυτικών Εθνών) στο βασίλειο του πλούτου – τη σημερινή Δύση

Τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες μπροστά σου δε θα βρεις αν δεν τους κουβαλάς πάντα μαζί σου…
Κ. Καβάφης

Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης – π. Υπουργός – Βουλευτής

1. Μέσα σε ένα κατασκότεινο σε προοπτικές τοπίο, που συνθέτουν οι παραλογισμοί, οι αντιφάσεις, οι αυτοσχεδιασμοί και οι συμβολικές κινήσεις γεμάτο όμως από στρατηγικά τεχνάσματα και προπαγανδιστικές απάτες αλλά και αυταπάτες και από τα δυο στρατόπεδα των αντιμαχομένων (των καθεστωτικών και των εξεγερμένων και των Συμμάχων τους) ξεκίνησαν το Σάββατο 19 Μαρτίου 2011 η Γαλλία και η Βρετανία, αλλά αμέσως δε μετά και οι ΗΠΑ, με κάποιους ακόμη από τους Δυτικούς Εταίρους και με τη συμμετοχή ορισμένων Αράβων όπως το Κατάρ, τα Εμιράτα και άλλα Αραβικά Βασίλεια, τους βομβαρδισμούς των δυνάμεων του Καντάφι, με τη συμβολική ονομασία «ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ».…
Την επιχείρηση στη Λιβύη ξεκίνησε η Γαλλία, που της έδωσε το όνομα του «πυρακτωμένου άνεμου» της Σαχάρας “ΧΑΡΜΑΤΑΝ” με γαλλικά μαχητικά, τα οποία έριξαν τις πρώτες βολές κατά την εισβολή στη Λιβύη, κατά αρμάτων του τυραννικού καθεστώτος Καντάφι.
Οι βομβαρδισμοί συνεχίσθηκαν και συνεχίζονται έκτοτε κατά κύματα από αέρα και θάλασσα με πυραύλους Τομαχόκ και διάφορα άλλα όπλα και στόχο τα συστήματα αεράμυνας της χώρας. Σήμερα βέβαια όλα έχουν πολλαπλασιαστεί και πολυπλοκοποιηθεί….
Όμως, το πρώτο κύμα των επιθέσεων, «το Γαλλικό» του Σαρκοζί απέτυχε και έτσι η «Συμμαχία των Προθύμων» άλλαξε τη δομή και την τάξη των δυνάμεων επίθεσης.

Ακολούθησε ένα δεύτερο κύμα με επικεφαλής πλέον τον σύγχρονο Αγαμέμνονα – Μπαράκ Ομπάμα, με καλύτερα αποτελέσματα, αλλά χρειάσθηκε να το διαδεχθεί και ένα τρίτο κύμα επιθέσεων και κύριος είδε πόσα άλλα ακόμη θα χρειασθούν μέχρι την επίτευξη του στόχου, την εξουδετέρωση του Καντάφι. Όμως όλοι ένοιωθαν ότι ο συντονισμός λείπει. Δηλαδή ….. το ΝΑΤΟ λείπει.
Από την αρχή του δεύτερου κύματος και μετά, επικεφαλής των οποίων ήταν οι ΗΠΑ, φάνηκε καθαρά ότι η Δύση (αλλά όχι μόνο) ανέλαβε στρατιωτική δράση στη Λιβύη, γιατί έχουν πια πολλοί από αυτούς που την συναπαρτίζουν υποκύψει εδώ και καιρό στο μεγάλο όνειρο και όραμα, αλλά και τον μεγάλο πειρασμό…. της εγκαταστάσεως δημοκρατικότερων καθεστώτων στην περιοχή, που όμως θα επιτρέπουν και σε αυτή, δηλαδή τη Δύση – με τις πολυεθνικές που διαθέτει – πιο άνετη εκμετάλλευση του των φυσικών πόρων της Μέσης Ανατολής αλλά και της Αφρικής, που αποτελεί “το μαύρο πετράδι” στης Γης το δαχτυλίδι.

Από την άλλη πλευρά, ο Καντάφι και οι «Τρώες» του υποσχέθηκαν στους αντιπάλους τους «ένα μακρύ πόλεμο, χωρίς όρια», ο οποίος ετοιμάστηκε να αναπτύξει δράση κατά των Συμμαχικών Δυνάμεων, που σφυροκοπούν από αέρος και θαλάσσης τις δυνάμεις της Δύσης και όχι μόνο, η οποία εφαρμόζοντας την απόφαση 1973 του 2011 του Συμβουλίου Ασφαλείας βρίσκεται και βομβαρδίζει σήμερα στη Λιβύη.

2. Επειδή όμως όλοι μετά από λίγο κατάλαβαν, ότι η έλλειψη ενότητας και πειθαρχίας στις αντικανταφικές δυνάμεις των Συμμάχων δεν επέτρεπαν αρκετά και σταθερά αποτελέσματα επί του εδάφους, η σκέψη τους πέταξε στο ΝΑΤΟ.
Όμως, στο ΝΑΤΟ σημειώθηκε εξ αρχής εμπλοκή, αφού η περίφημη παμψηφία του δε φαινόταν στον ορίζοντα.
Γερμανία και Τουρκία – η κάθε μια για άλλους λόγους – σημείωναν διαφωνίες και έτσι η «Συμμαχία των Προθύμων» – τουλάχιστο στο ΝΑΤΟ σαν σύνολο – δε φαινόταν πουθενά.
«Πρόθυμοι» και «απρόθυμοι» του ΝΑΤΟ αθροιστικά έδωσαν ΝΑΤΟική απραξία.
Έτσι η ΝΑΤΟική μηχανή αδρανοποιήθηκε και αχρηστεύτηκε επί του εδάφους πριν καν ξεκινήσει και για αυτό την κρίσιμη ώρα – όταν αυτή χρειαζόταν – δεν ήταν σε θέση να λειτουργήσει.
Ο διχασμός στις ΝΑΤΟικές δυνάμεις της επίθεσης έκοψε τους πρώτους ενθουσιασμούς, όσων σχεδίαζαν και υπολόγιζαν τον σύγχρονο περίπλου της Λιβύης, αλλά και της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής σαν εύκολη υπόθεση επί της αμμοδόχου – η οποία αντιθέτως αναγκάστηκε σε σκληρή προσγείωση επί του εδάφους, πριν καν να ξεκινήσει το εγχείρημα.

Αλλά τελικά η ενότητα του ΝΑΤΟ – έστω με τεχνάσματα, διορθώσεις και μπαλώματα επιστρατεύτηκε θέλοντας και μη για να ριχτεί -στη μάχη της Λιβύης. Σήμερα μια μέρα πριν από την επίσημη συμμετοχή του σ’ αυτή γίνονται οι τελικές επιδιορθώσεις στη “φάτσα” του – στην οποία συμμετέχει ακόμη και η Τουρκία – για να πετύχει τη θριαμβευτική είσοδό του στις επόμενες και αποφασιστικές φάσεις του Πολέμου της Ερήμου……

3. Ο Διχασμός στο Μέτωπο του ΟΗΕ – που πρόθυμα ή απρόθυμα – όμως με προφανή από όλους ιδιοτέλεια – άνοιξε την πόρτα στην εισβολή με την απόφαση 1973 του 2011 υπήρξε ακόμη πιο μεγάλος από το Διχασμό και την αχρήστευση του ΝΑΤΟ. Προχώρησε μάλιστα τόσο πολύ ο διχασμός, ώστε για πρώτη φορά στις θέσεις των ηγεμόνων ενός και μόνο βασιλείου της Ρωσικής Ομοσπονδίας – έφτασε ανάμεσα στον Μεντβέντεφ και τον Πούτιν – πετύχαινε ρεκόρ, το οποίο δεν είχε ποτέ στο παρελθόν ξανασημειωθεί με αποτέλεσμα την παγκόσμια κατάπληξη.
Το πρόβλημα του διχασμού, όμως, ήταν ακόμη μεγαλύτερο ανάμεσα στα Αραβικά Κράτη του Αραβικού Κόσμου, όπως και ανάμεσα σε πολλές- πάμπολες Αραβικές Κυβερνήσεις και τους Λαούς τους.
Εκεί οι διχασμοί και οι διακυμάνσεις στις θέσεις των Κυβερνήσεων και των λοιπών πολιτικο-κοινωνικών δυνάμεων ήταν παμμέγιστες.

Το τελικό αποτέλεσμα – που αυτή τη στιγμή καταγράφεται – με αφετηρία το ξεκίνημα με την απόφαση του ΟΗΕ – της σύγχρονης Αυλίδας της Τρωικής Εκστρατείας – είναι η πλήρης σύγχυση και αβεβαιότητα για το τι κάνει ο καθένας και που τελικά θέλει να καταλήξει στην προσπάθεια του για τη νέα κατάκτηση της Αφρικής.
Ίσως, μάλιστα, το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι εκείνο, σύμφωνα με το οποίο ενώ όλοι – εκείνοι της «Συμμαχίας των Προθύμων» αλλά και της Συμμαχίας Σύμπραξης και Ανοχής των «Μη Προθύμων» – συμφωνούσαν στην απόφαση για επέμβαση – όπως έδειξε η απόφαση 1911 στον ΟΗΕ – μετά το ξεκίνημα και την έναρξη πραγματοποιήσεώς της, όλοι λίγο πολύ δίσταζαν και αμφέβαλαν για το τι θα ήταν το καλύτερο και για όλους μαζί και για τον καθένα ξεχωριστά. Γιατί μετά από λίγο ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί έβαζαν πάλι σε συζήτηση τα αρχικά ερωτήματα, που αφορούσαν το ξεκίνημα και την πορεία, τα μέσα και τους τρόπους, αλλά και ακόμη πιο πολύ, με ποιον θα έπρεπε να πάνε και ποιον να εγκαταλείψουν.

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις (Π.Π.-Σ.Ι.Ε.) ως πολιτικό καταστάλαγμα των οιωνεί κοσμογονικών αλλαγών, που σημειώνονται και διατρέχουν στις μέρες μας το Αραβομουσουλμανικό τόξο στην Εγγύς Ανατολή, αλλά και την Βόρεια Αφρική- που πραγματοποιεί το “τρίτο κύμα” μετά τον Λώρενς της Αραβίας (πρώτο), τον Νάσερ (το δεύτερο), και τώρα τις εξεγέρσεις και επαναστάσεις κατά των σημερινών Αραβομουσουλμανικών Καθεστώτων (τρίτο) , που με ανατροπές και επαναστάσεις φέρνουν τις νέες αλλαγές στις πιο πάνω περιοχές – αλλά και ολόκληρη την Αφρική στις ανωτέρω (1-3) παρατηρήσεις που προκύπτουν από τα «σκληρά δεδομένα» της εξελισσόμενης πραγματικότητας πρόσθεταν δύο ακόμη.

4α) Το Ντόμινο των εξελίξεων, που είχε αφετηρία τα γεγονότα στην Τύνιδα – και κατέληξε στην εκδίωξη του Μπεν-Αλι και στην Αίγυπτο που κατέληξε στην εκδίωξη του Μουμπάρακ – αδιάφορο αν οι πιο πάνω εκδιώξεις δεν συντελέστηκαν με στρατιωτικά μέσα και ξένη επέμβαση – συνεχίζεται και στη Λιβύη – το οποίο εδώ λόγω σκληρής ένοπλης απάντησης από τον Καντάφι στις Εσωτερικές Επαναστατικές Δυνάμεις που επιδίωξαν να τον εκδιώξουν, όπως επίσης και στις εξωτερικές προσβολές ξένων ενόπλων παρεμβάσεων δε θα σταματήσει, αλλά είναι βέβαιο ότι έτσι ή αλλιώς θα συνεχισθεί και σε άλλες περιοχές όπως εκείνες της Υεμένης, της Συρίας, ίσως του Άντεν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και πλήθος άλλων κρατών του Αραβομουσουλμανικού τόξου των πιο πάνω περιοχών, που εμπεριέχονται στη Μέση Ανατολή, τη Βόρια Αφρική και ενδεχομένως ολόκληρη την Αφρική.

5α) Όμως τελικά για την κατάληψη της Τροίας και την επιστροφή της πολύφερνης Ελένης – που στην περιουσία της έχει τον πλούτο της Αφρικής – οι Θείες Ομηρικές ραψωδίες Ιλιάδα και Οδύσσεια, μας πληροφορούν και μας προειδοποιούν, ότι δε θα είναι αρκετές οι υποσχέσεις, οι όρκοι, οι θυσίες στην Αυλίδα (η απόφαση επέμβασης στην Λιβύη) ούτε ακόμη κι αν όλοι όσοι μαζεύτηκαν και συμφώνησαν σε αυτή, για την εκπόρθησή της. Χρειάζονται αγώνες και θυσίες τόσες και τέτοιες, ώστε ακόμη κι αν οι σημερινοί οπαδοί της Σταυροφορίας για την καθυπόταξη της Μέσης Ανατολής, αλλά και της Αφρικής αν συμφωνούν, χρειάζεται στην πράξη να βρεθούν πολλοί Αχιλλείς και Οδυσσείς για όσα χρειάζεται να γίνουν και να ακολουθήσουν και κανένας δε γνωρίζει αν η “λυκοφιλία”, που ξεκίνησε αυτό το εγχείρημα-περιπέτεια θα αντέξει τις δοκιμασίες που είναι βέβαιο πως θα περάσει σε βάθος χρόνου.

Αλλά και αν ακόμη ο επιτήδειος Οδυσσέας πετύχει μέσα από κάποιο Δούρειο Ίππο την εκπολιόρκιση της Τροίας και την καταστροφή των δυνάμεων του Πρίαμου και των Τρώων, η επιστροφή στις πατρίδες των ενδεχόμενων νικητών θα χρειασθεί πράγματι μια άλλη, ακόμη μεγαλύτερη Οδύσσεια από εκείνη των αρχαίων επών, που περιγράφει ο Όμηρος στα Αρχαία ‘Επη και εδώ πρέπει να επισημάνουμε και τον ρόλο που θα έχουν παίξει κάποιοι Αραβομουσουλμάνοι.
Η περιπέτεια του Οδυσσέα και των συντρόφων του και η Οδύσσειά τους είναι βέβαιο, ότι δε θα μπορέσει να περιγράψει συμβολικά όλα όσα είναι δυνατό να σημειωθούν γιατί ο αρχικός σχεδιασμός δεν κατάφερε να αγκαλιάσει όλες τις ενδεχόμενες εξελίξεις, αλλά και τις αντιδράσεις των ηρώων των έργων ενός τέτοιου εγχειρήματος, ίσως γιατί ολόκληρος ο αρχικός σχεδιασμός ήταν και παραμένει για το «χρυσόμαλλο δέρας» που καθένας από όσους ενεργά θα συμμετέχουν διεκδικεί για τον εαυτό του.
Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις (Π.Π.-Σ.Ι.Ε.) κρίνοντας με βάση μια ενδεχόμενη εκ των υστέρων πρόγνωση παρατηρούν, ότι όσοι πιο πάνω ενδεχόμενα – κύρια για τον περίπλου της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής, που εμείς υποστηρίζουμε πως μπήκε μπροστά από τη Δύση και όχι μόνο – θα παρατηρήσουν, ότι μπορεί να αποτελεί αυθαίρετη ονειροφαντασία, γιατί έξω από τα επεισόδια στη Λιβύη τίποτε άλλο δεν μπορεί να προεκταθεί και να περιληφθεί σε μια τέτοια περιγραφή. Θα μπορούσαν να αντιπαρατηρήσουν ότι αυτό μεν είναι αληθινό, αλλά οι αντιλέγοντες κλείνουν τα μάτια σε μια απαστράπτουσα νέα αλήθεια, που ήδη κατά τον 21ο αιώνα εμφανίζεται στις κοσμογονικές εξελίξεις που σημειώνονται κατ’ αυτό και όπου τον πρώτο ρόλο παίζει πια η κατάκτηση του παγκόσμιου πλούτου έναντι οποιασδήποτε θυσίας.
Ίσως για αυτό θα πρέπει να θεωρούμε την «Αυγή της Οδύσσειας» μια κάποια πρώτη μαρτυρία για τον περίπλου των περιοχών που σήμερα αλλάζουν και μεταλλάσσονται σε «δημοκρατίες», αλλά με πολύ πικρό αντίτιμο υπέρ τρίτων, αφού σε πολλές περιπτώσεις θα χρειασθεί να αποκρούσουν έντεχνες παγίδες και επιθέσεις για τη λεηλασία του τοπικού πλούτου από τις ξένες πολυεθνικές.

Συνομολογώ, βέβαια, ότι για κάθε τέτοιου τύπου ευφάνταστο «ταξίδι» χρειάζεται και κάτι άλλο… Το μάτι των Λαιστρυγόνων και των Κυκλώπων να’χεις… Όμως αυτό λίγοι πολύ λίγοι από τους κοινούς θνητούς, το διαθέτουν γιατί έχει ανάγκη από τη σοφία των Θεών του Ολύμπου, όπως π.χ. της Αθηνάς, αν όχι τη δύναμη του Δία….
Τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες μπροστά σου δε θα βρεις αν δεν τους κουβαλάς πάντα μαζί σου…
Κ. Καβάφης

ΣΥΜΦΩΝΙΑ: * Για Μόνιμο Μηχανισμό βοήθειας στο Eurogroup! * Για μη απομάκρυνση Καντάφι;

ΣΥΜΦΩΝΙΑ:

• Για Μόνιμο Μηχανισμό βοήθειας στο Eurogroup!

• Για μη απομάκρυνση Καντάφι;

Σε μια εισέτι ενοποίηση πολιτικών της ΕΕ, προχώρησε η σύσκεψη των Υπουργών Οικονομικών των χωρών του Eurogroup, εν όψει και της συνόδου της 25^ης τρέχοντος μηνός, όπου εικάζεται ότι θα παρθούν ή καλύτερα θα επικυρωθούν οι αποφάσεις στις οποίες αρχικά είχαν καταλήξει οι ηγέτες των χωρών της ΕΕ της 11^ης Μαρτίου.

Έτσι, χθες ολοκληρώθηκε η διαπραγμάτευση για τον Μόνιμο Ευρωπαϊκό Μηχανισμό (ESM), ο οποίος από τον Ιούνιο του 2013 θα μπορεί να στηρίζει οικονομικά κράτη-μέλη της Ευρωζώνης, τα οποία θα έχουν ανάγκη οικονομικής στήριξης.

Η συμφωνία στο Eurogroup θα πρέπει να επικυρωθεί από τους 27 ηγέτες των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Σύνοδο Κορυφής της στις 24 και 25 Μαρτίου, που θα συνέλθει στις Βρυξέλλες, αλλά μάλλον αναβάλλεται για τον Ιούνιο λόγω του ότι προέκυψαν άλλης φύσεως τεχνικά ζητήματα.

Οι βασικοί όροι της συμφωνίας για το ESM προβλέπει, ότι ο νέος μηχανισμός 1)θα χρηματοδοτηθεί με 700 δις ευρώ, ενώ η πραγματική δανειοδοτική ικανότητά του θα ανέρχεται στα 500 δις ευρώ.

Ο μόνιμος μηχανισμός 2) θα χορηγεί δάνεια και οικονομική βοήθεια σε κράτη-μέλη της Ευρωζώνης υπό αυστηρές προϋποθέσεις και στο πλαίσιο μακροοικονομικού προγράμματος οικονομικής προσαρμογής (ΜΝΗΜΟΝΙΟ), προκειμένου να προφυλάξει τη σταθερότητα ολόκληρης της Ευρώπης.

Εξ άλλου 3) σε εξαιρετικές καταστάσεις θα έχει τη δυνατότητα αγοράς κρατικών ομολόγων στην πρωτογενή αγορά.

Πάντως στον εν λόγω μηχανισμό προβλέπεται ενεργή συμμετοχή του ΔΝΤ τόσο σε οικονομικό όσο και σε τεχνικό επίπεδο.

Το επιτόκιο δανεισμού θα είναι κυμαινόμενο ή σταθερό (Euribor +200 μονάδες βάσης για 3ετή δάνεια και από κει και πέρα + 100 μονάδες βάσης για κάθε επιπλέον έτος παράτασης).

Η οριστική συμφωνία για τον τρόπο λειτουργίας του μόνιμου μηχανισμού μετά τον Ιούνιο του 2013 αναμένεται να επηρεάσει, όπως τόνιζαν οικονομικοί αναλυτές, το κόστος δανεισμού για τη χώρα μας, αλλά και τις υπόλοιπες χώρες της περιφέρειας, αφού προβλέπεται η αναδιάρθρωση χρέους σύμφωνα με την πρακτική του ΔΝΤ, ενώ τα δάνεια από ιδιώτες θα θεωρούνται μειωμένης εξασφάλισης.

Ο επίτροπος Όλι Ρεν διευκρίνισε ότι το συνολικό «πακέτο», που αναμένεται να εγκριθεί από τους ηγέτες στα τέλη της εβδομάδας, θα πρέπει να επικυρωθεί από τα Εθνικά Κοινοβούλια. Τυπικά λοιπόν η οριστική υιοθέτησή του τοποθετείται πριν από το καλοκαίρι.

Ο επίτροπος διευκρίνισε επίσης ότι για τη δανειοδότηση μιας χώρας που προσφεύγει στο μηχανισμό θα εξετάζεται η βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών της από την Επιτροπή και την ΕΚΤ (σίγουρα και από το ΔΝΤ που θα μπει στο παιχνίδι). Η απόφαση θα λαμβάνεται από την Ευρωζώνη. Εάν εκτιμηθεί ότι το χρέος είναι βιώσιμο, τότε η εν λόγω χώρα θα έρθει σε επαφή με τους ιδιώτες ομολογιούχους και θα τους ζητήσει να δεσμευτούν ότι θα κρατήσουν τους τίτλους τους. Σε περίπτωση που οι Βρυξέλλες κρίνουν ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο, η χώρα θα πρέπει να έρθει σε επαφή με τους ιδιώτες ομολογιούχους και να ζητήσει την ενεργό εμπλοκή τους. Η αναδιάρθρωση με «κούρεμα» θα είναι η έσχατη λύση…

Φυσικά, θα απαιτηθούν από το κράτος – μέλος αυστηρά μέτρα εξυγίανσης, μεταρρυθμίσεις και γενικά τα γνωστά που σήμερα συμβαίνουν στη χώρα μας.

Εν τω μεταξύ ο οικονομολόγος Ότο Ισινγκ πρώην μέλος του ΔΣ της ΕΚΤ σε συνέντευξή του στο Γερμανικό Περιοδικό Der Spiegel εκτιμά ότι η χώρα μας θα χρειαστεί να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση του χρέους, την οποία θεωρεί και ως αναπόφευκτη. Χαρακτηριστικά ο κ. Ισινγκ δήλωσε, ότι «όταν όμως οι άλλες χώρες της Ευρωζώνης βρεθούν εκτός κινδύνου, θα πρέπει να αναδιαρθρωθεί το ελληνικό χρέος. Αυτό μπορεί να γίνει είτε με περικοπή του χρέους (κούρεμα) είτε με επιμήκυνση των Ομολόγων».

Εξ άλλου, οικονομικοί κύκλοι σημείωναν ότι η τελευταία έκβαση του Eurogroup μπορεί να επιδεινώσει την κρίση στην Πορτογαλία, καθώς το πολιτικό αδιέξοδο στη Λισαβόνα αυξάνει τις πιθανότητες προσφυγής και αυτής της χώρας στο μηχανισμό στήριξης.

Πάντως, πέραν των τεχνικών λόγων στους οποίους αναφέρθηκε ο Όλι Ρεν για την υλοποίηση των πρόσφατων αποφάσεων του Eurogroup (έγκριση από Εθνικά Κοινοβούλια κλπ) που στέλνουν για τον Ιούνιο τη λήψη των οριστικών αποφάσεων θα πρέπει να αναφερθούν και δύο άλλοι λόγοι που οδηγούν στην καθυστέρηση των οριστικών επικυρώσεων των αποφάσεων και είναι αφ’ ενός η επιμονή της Ιρλανδίας για μη αύξηση του εταιρικού φόρου, ευθυγραμμίζοντάς τον με αυτόν της υπόλοιπης Ευρώπη, δηλαδή αύξηση του συντελεστή φορολόγησης των επιχειρήσεων και αφετέρου του τρόπου ενίσχυσης τα δανειοδοτικής ικανότητας του τρέχοντος προσωρινού μηχανισμού EFSF από τα 250 δις ευρώ στα 440 δις ευρώ.

Εμπλοκή! Στη Δύση για τη Λιβύη

Έτσι όπως εξελίσσεται πλέον η κατάσταση στη Λιβύη, ουδείς είναι σε θέση να προσδιορίσει την διάρκεια των επιχειρήσεων στη χώρα αυτή. Έτσι, το τοπίο παραμένει θολό γιατί η πληροφόρηση είναι ουσιαστικά μονοσήμαντη ως προερχόμενη αποκλειστικά από τα κρατικά Λιβυκά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, διότι η πληροφόρηση «φιλτράρεται» από τους Δυτικούς αντιπάλους της Λιβύης και επειδή οι ξένοι δημοσιογράφοι δυτικοί ή Άραβες δεν έχουν περιθώρια άσκησης των επαγγελματικών τους καθηκόντων αφού εμποδίζονται ουσιαστικά από το καθεστώς Καντάφι.

Παρά τις τεράστιες δυσκολίες που αναφέρθηκαν, γενικότερα σε μια πολεμική εμπλοκή, η πληροφόρηση εγκυμονεί όχι μόνο κινδύνους αλλά και στρεβλώσεις, αφού τις περισσότερες φορές είναι σκόπιμη ή κατευθυνόμενη.

Ήδη αυτή τη στιγμή η κατάσταση γίνεται έτι περαιτέρω περίπλοκη διότι υπάρχει ασυνεννοησία μεταξύ των δυτικών και διάσταση απόψεων με αποτέλεσμα έγκυροι πολιτικοί παρατηρηταί να ομιλούν για ρήγμα στη συμμαχία και πλέον συγκεκριμένα να καταγράφονται ως οι… απρόθυμοι του ΝΑΤΟ η Γερμανία και η Τουρκία, αλλά να υφίσταται και διάσταση μεταξύ ΗΠΑ και Βρετανίας για τον ίδιο τον Καντάφι.

Με μπαράζ βομβαρδισμών και πυραυλικών επιθέσεων από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και τη Γαλλία, η επιχείρηση «Αυγή της Οδύσσειας» εναντίον της Λιβύης προσπαθεί να αποδυναμώσει τον Καντάφι.

Οι δυτικές δυνάμεις απέρριψαν την προσφορά εκεχειρίας από το λιβυκό καθεστώς και συνέχισαν χθες τις επιθέσεις εναντίον στόχων γύρω από την Τρίπολη και τη Μιζουράτα. Ισχυρές εκρήξεις και αντιαεροπορικά πυρά ακούγονταν τη νύχτα στην Τρίπολη ενώ η λιβυκή τηλεόραση έκανε λόγο για νεκρούς. Μεταξύ άλλων, χθες, βομβαρδίστηκε το συγκρότημα κτιρίων του Μπαμπ-Αλ-Αζίζια, όπου βρίσκονται το αρχηγείο της διοίκησης Καντάφι, το καταφύγιο της οικογένειας και η σκηνή όπου ο συνταγματάρχης συνήθιζε να δέχεται τους επίσημους προσκεκλημένους του.

Η επίθεση στο αρχηγείο του Καντάφι δίχασε τις συμμαχικές δυνάμεις, καθώς ακόμη δεν έχει ξεκαθαριστεί αν ο ίδιος ο Λίβυος ηγέτης αποτελεί στόχο των επιθέσεων. Η Βρετανία, που συνέχισε χθες τις επιθέσεις με πυραύλους Τόμαχοκ εναντίον του συστήματος αεράμυνας της Λιβύης, δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να βρεθεί στους στόχους ο ίδιος ο Καντάφι και οι γιοι του, ενώ οι ΗΠΑ δεν συμφωνούν.

Οι στόχοι που πλήττονται είναι κυρίως στρατιωτικές βάσεις, αποθήκες όπλων και αεροδρόμια.

Μέχρι χθες αργά είχαν εκτοξευθεί 12 πύραυλοι από αμερικανικά και βρετανικά πλοία, ενώ η Γαλλία δεν είχε ιδιαίτερη δραστηριότητα αφού στέλνει στην περιοχή το αεοπλανοφόρο Σαρλ ντε Γκωλ που θα αποτελέσει την κύρια μονάδα δύναμης πυρός. Εν τω μεταξύ οι Γάλλοι αρνούνται ότι επλήγησαν άμαχοι, ενώ αντιθέτως οι αντικαθεστωτικοί ανέφεραν ότι Λιβυκά αεροπλάνα βομβάρδισαν την πόλη Μιζουράτα παρά το γεγονός ότι ο Καντάφι έχει ανακοινώσει εκεχειρία.

Εν τω μεταξύ, έντονες διαφωνίες υφίστανται στους κόλπους της συμμαχίας του ΝΑΤΟ, οι οποίες καίτοι δεν εμπόδισαν τις επιχειρησιακές δράσεις στη Λιβύη, ούτε προκάλεσαν εμπόδια στα σχέδια επίθεσης, όμως εξακολουθούν να προκαλούν ωστόσο σύγχυση ως προς την αρχηγία της επιχείρησης. Η συνεδρίαση των Μονίμων Αντιπροσώπων της Συμμαχίας διακόπηκε για άλλη μία φορά, λόγω των αντιρρήσεων που πρόβαλαν η Τουρκία και η Γερμανία. Η επιχείρηση εναντίον της Λιβύης αναμένεται να τεθεί κάτω από τη νατοϊκή ομπρέλα εντός των επόμενων ωρών ή ημερών – καθώς οι χώρες-μέλη δεν φαίνεται να βιάζονται, αν και ορισμένες ζητούν την εγγύηση της Συμμαχίας για να προχωρήσουν.

Η Γερμανία επανέλαβε τις αντιρρήσεις της, τονίζοντας ότι η άρνηση του Βερολίνου να συμμετάσχει ενεργά στην επιχείρηση δεν σημαίνει ουδετερότητα ή συμπάθεια προς τον Καντάφι, ο Υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Γκίντο Βεστερβέλε τόνισε ότι η Γερμανία θα επιμείνει στη διεύρυνση των κυρώσεων προς τη Λιβύη. Η άρνηση της Άγκυρας επίσης ήταν αναμενόμενη, λόγω του νέου ρόλου που διαδραματίζει στον αραβικό κόσμο.

Ο ρόλος του ΝΑΤΟ μέχρι τώρα περιορίστηκε στην εναέρια επιτήρηση. Μετά από πολλές ημέρες διαφωνιών, οι διπλωμάτες που εκπροσωπούν τις χώρες-μέλη ενέκριναν και το σχέδιο επιβολής εμπάργκο όπλων στη Λιβύη.

Πάντως, ο Πρόεδρος Ομπάμα κατέστησε σαφές, ότι το μόνο που επιδιώκει η Ουάσιγκτον είναι να εξουδετερωθεί η στρατιωτική μηχανή του Κανταφικού καθεστώτος. Έτσι μόλις επιβεβαιωθεί η ζώνη εναέριου αποκλεισμού οι ΗΠΑ θα μεταφέρουν σε άλλη σύμμαχο χώρα τον πρωταγωνιστικό ρόλο που αυτή τη στιγμή κρατούν, οι ίδιες, στη Λιβυκή επέμβαση.

Σχετικά με τη διάσταση απόψεων στους κόλπους του ΝΑΤΟ είναι η δήλωση του ΥΠ. ΕΞ. Τουρκίας Νταβούτογλου, ο οποίος τόνισε ότι «δεν θα δεχθούμε να κυλάει αίμα στην αδελφική Λιβύη», ενώ ο Ερντογάν θα έχει τηλεφωνική συνομιλία με τον Ομπάμα. Παράλληλα ρήξη σημειώθηκε και στους κόλπους της ρωσικής ηγεσίας με αφορμή την κρίση στη Λιβύη. Ο Πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ χαρακτήρισε απαράδεκτο τον χαρακτηρισμό του πρωθυπουργού Βλαντιμίρ Πούτιν, ότι η στρατιωτική επέμβαση της Δύσης θυμίζει «μεσαιωνικές εκκλήσεις για σταυροφορίες».

Τώρα στο επιχειρησιακό επίπεδο συνεχίζονται οι μάχες σε Βεγγάζη και Αζνταμπίγια, ενώ το πυροβολικό του Καντάφι βομβάρδισε την πόλη Ζιντάν στα δυτικά της χώρας για αρκετές ώρες. Αμερικανικές ωστόσο πληροφορίες ανέφεραν ότι δυνάμεις του Καντάφι αποσύρονται σταδιακά από τη Βεγγάζη, τη Μισράτα και τη Αζνταμπίγια και ενώ ο γιος του Καντάφι, Σάαντι έδωσε εντολή να πυροβολούν τους διαδηλωτές στη Βεγγάζη, το εθνικό επαναστατικό Συμβούλιο στη πόλη αυτή επανέλαβε την απόφασή του να μην διαπραγματευθεί με το καθεστώς Καντάφι.

Τέλος, σύμφωνα με περιρρέουσες φήμες νεκρός είναι ένας άλλος γιος του Καντάφι ο Χαμίς, όταν Λίβυος πιλότος καμικάζι έριξε, εσκεμμένα, το πολεμικό αεροπλάνο που πιλοτάριζε στο συγκρότημα Μπαμπ-Αλ-Αζίζια, όπου διέμενε ο 6^ος γιος του Καντάφι, ο οποίος απεβίωσε φλεγόμενος από το πολεμικό αεροσκάφος.

Εν τω μεταξύ ο μαύρος χρυσός σημείωσε, νέο άλμα λόγω του εμφυλίου στη Λιβύη, κατά 2 δολλάρια φθάνοντας στα 116,19 δολλάρια το βαρέλι.

ΠΑΝΟΣ ΑΡΜΑΟΣ